15 John Lennon

Ik kom thuis aan het eind van de middag. Alles is geregeld, veel is gepland, maar het begint allemaal pas weer in augustus. Ik ben vrij. Er is niemand thuis, het huis voelt leeg en rust valt over mij heen, een lang veld van vier vrije weken strekt zich voor mij uit. Dan gaat de telefoon.

– We zitten op het Hemmeland. Derde strandje. Kom je ook? Neem je een fles wijn mee.
– Oké, hoeveel glazen?
– Doe maar vier. Jean en Leonard zijn er ook

Ik kleed mij snel om en pak een fles wijn die we van Koene hebben gekregen. Een beetje kwaliteit op het Hemmeland kan geen kwaad. Vier bamboebekertjes vervangen de glazen. Het Hemmeland is zeg maar het Scheveningen van Monnickendam. Het strand aan de rand van de stad. Het wordt heel gezellig en we kletsen over onze naderende vakantieplannen en over werk, natuurlijk altijd over werk. Alijd praten we over kinderen, andere ouders, school, wat zullen we eten en werk.

Onze Kuifje gaat naar Griekenland, om daar persoonlijk door voor- en tegenstanders in het nauw gedreven te worden. In zijn afkeer van leunstoeljournalistiek heeft hij een ticket naar het front bemachtigd. Zo worden we allemaal in één dag persoonlijk betrokken bij de strijd aan de rafelranden van Europa. Tegen het vallen van de avond gaan we met het hele clubje pizza en farfalla salade eten bij ons in de tuin.

Kinderbedtijd is al lang verstreken maar de maaltijd loopt uit en we willen de tijd niet ter wille zijn. Pas tegen tien uur gaat ieder zijns weegs en de kinderen slapen. Dat is ook een mooie tijd om naar 1614 te gaan en hoewel ik al genoeg gegeten en gedronken heb, en de neiging heb te denken, geef mijn portie maar aan Fikkie, drinken we met de mannen toch eerst een kopje thee bij Leonard waarna we de stad ingaan. Het is Jan Haring Race Weekend. Dat betekent dat het tien keer zo druk is als normaal, en dat je bier drinkt uit plastic in plaats van wijn uit een glas.

Maar alles wordt goed gemaakt door het bandje dat speelt in onze kroeg 1614. Het ramt er lustig op los en het zou mij toch verbazen als die zanger Bryan Ferry niet is en die gitarist is echt Jimmy Page en daar achter de drums, die lijkt toch op Ceasar Zuiderwijk. De bassist lacht alleen tussen de nummers door, nooit tijdens het spelen. Gelukkig is Robert Jan Stips er ook om alles op de toetsen in goede banen te leiden. Het lijkt een prima avond te worden, als Emiel opeens dé vraag stelt:
– Als je nou in zo’n bandje zou zitten, wie zou jij dan zijn?
– De zanger natuurlijk. Mick Jagger. En jij?
– De leadgitarist.
– Oké, dus jij bent Jimmy Page en ik Robert Plant, Jij Keith en ik Mick, Jij George Kooijmans en ik Barry Hay. Alleen bij de Beatles kwamen we er niet uit. We wilden allebei John Lennon zijn.

Ate Vegter, 4 juli 2015

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s