30 LeClerc

Gisteren voor een fortuin aan boodschappen gedaan. Veel troost gekocht vanwege het matige weer. We waren bij E LeClerc en die naam geeft al aan dat je met al die hoofdletters nooit goedkoop uit kunt zijn. Het is zo’n Franse hypermarché, je kent ze wel, waar je voor 175 euro afrekent en dan nog de tandpasta niet hebt kunnen vinden. Als je nog een keer gaat zoeken, ben je weer dertig euro verder en dan is het nog maar de vraag of je de tandpasta hebt. Zo’n winkel dus.

Als je alle dure dingen er aftrekt, vallen de boodschappen wel mee, zei Laura op de terugweg met de kassabon in haar hand, want zij houdt de vakantieadministratie bij. Een vrouw naar mijn hart, dat begrijp je. Maar goed, genoeg over geld, we beschikken nu wel over anderhalf badmintonsetje, een diabolo, een vliegenmepper, een omvormer, een broodje en een heel mooi lingeriesetje voor Laura, waarover ik verder niet in detail kan treden, dat spreekt. Maar dan de vliegenmepper. Dat lijkt een ding van niks, maar zit maar eens zonder. Wat mij overigens opvalt is dat vliegen en wespen hele duidelijk afspraken hebben over territorium en erfrecht. Stel je hebt een kampeertafel met twee bankjes en vier vliegen (wespen dito). Je gaat even naar de WC en komt terug: vier vliegen. Je slaat ze alle vier dood, gaat koffie halen en komt terug: vier vliegen. Je slaat ze dood, pakt een boek, komt terug: vier vliegen, enfin, je begrijpt het principe. Wie regelt dat? En als op elke kampeerplaats om de haverklap vier vliegen worden geëxecuteerd, waar komt de aanvulling vandaan? Is er een groot vliegenmagazijn zoals bij LeClerc, waar vanuit de vliegenmeppers worden aangevuld? Nee toch?! Kijk, daar kan ik mij nou over opwinden. Ik doe het niet, maar het is gewoon een probleem zonder oplossing. Het enige wat helpt is naar huis gaan. Die derde badmintonracket is omdat wij dan kunnen badmintonnen en Sofieke tegelijk met ons kan oefenen. Dachten wij. Inmiddels heb ik één racket uit het eerste setje kapot geslagen en badmintonnen wij nu met ongelijke leggers en doet Sofieke de diabolo.

De omvormer hebben we eerlijk gezegd niet zelf gekocht. Ik kon hem bij LeClerc niet vinden (zie tandpasta) en wist ook niet hoe zo’n ding in het Nederlands heet, laat staan in het Frans. Het vormt een 12 volt autoplug om naar een 220 stekker, zodat we nu onze elektrisch aangestuurde koelbox ook in de tent kunnen gebruiken. Leonard heeft hem voor ons gekocht bij de lokale Hubo. En het broodje maakt van één stopcontact vier, zodat we nu al onze Appletjes tegelijk met de koelbox aan de beademing kunnen hebben. Totdat de stoppen doorslaan natuurlijk, maar ik heb in de hele yurt nog geen meterkast kunnen ontdekken dus kennelijk doen ze dat in Mongolië zonder. Je kunt van die Mongolen zeggen wat je wil, maar het zijn geen domme jongens.

Ate Vegter, 21 juli 2015

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s