60 Dominee Vegter

Geliefde broeders en zusters. Er is iets wat maar weinig mensen weten. Ik denk eigenlijk dat niemand het weet want ik heb er nooit met iemand over gepraat, nooit, met niemand, ik bedoel met iemand. Toen ik jong was en alles nog mogelijk was wilde ik heel graag dominee worden. Ik was een gereformeerd jongetje, gereformeerd vrijgemaakt om precies te zijn, dus dat was nog niet zo’n heel vreemde beroepskeuze. Ik hield van de kerk, want het was een poëtische plek in een verder prozaïsche wereld, en ik hield van het zingen en vooral hield ik van het preken.

Dat weten maar weinig mensen, omdat ik er nooit over sprak en deed alsof ik mij tijdens de preek eindeloos verveelde. Het was mijn geheim. Ik kende hele goeie dominees en in mijn hart droeg ik ze op handen: Bas Jongeling, Faber, Wielenga, Velema, H.J. Kater en nog wel meer die een potje konden preken waar je u tegen zei: dat wilde ik, dat wilde ik worden. Iedereen zou het van harte toegejuicht hebben, denk ik eigenlijk. Ik zou naar Kampen gegaan zijn en theologie gestudeerd hebben en dan zou ik beroepen worden als predikant, want zo heet dat dan, en dan ben je dominee. Mijn ouders zouden trots geweest zijn, zo eenvoudig is dat. Je maakt elke week twee preken bestaande uit drie punten, dus dat zijn zes punten per week en dat leek mij niet alleen zeer haalbaar, maar ook nog eens buitengewoon aantrekkelijk en heerlijk om te doen.

Je bent daarnaast ook herder van een gemeente, maar dat sprak mij eerlijk gezegd helemaal niet aan, al die sores van al die gemeenteleden aanhoren en daar dan iets over zeggen, dat was niet mijn uitdaging. Zuster Bonnemeijer, het is goed dat u het verteld heeft, laten we samen bidden, nee dat was niet mijn ding, daar ging het mij ook helemaal niet om, ik wilde op de kansel staan en preken! Elke week en als het moest op bruiloften en begrafenissen, graag zelfs, want er is geen betere plek om over het leven te spreken dan op een begrafenis. Het ging mij om het woord, de taal, de preek, drie punten, iets vertellen, iets uitleggen, iedere keer opnieuw uitleggen hoe de wereld in mekaar steekt, dát leek mij de ultieme vervulling van mijn roeping. En misschien nog niet eens het uitleggen, maar meer het worstelen met de taal, het zoeken naar het juiste woord, het proberen en oefenen en zachtjes er omheen cirkelen tot je plotseling in een bliksemschicht het juiste woord te pakken hebt en zegt en dat dat dan precies de spijker op z’n kop slaat, want dat konden goeie dominees heel goed, wist ik. Het woord is vlees geworden en het is in de aanbieding voor 1,50 per ons en daarmee beschikbaar voor iedereen en dat is de kern van de verlossing.

Helaas was er een klein probleem dat mijn roeping godsonmogelijk maakte. Ik geloofde niet in God en dat is voor een dominee natuurlijk lastiger dan voor een stratenmaker, dat begrijpt iedereen en ik begreep het ook. Ik wist daarom van meet af aan dan ik moest afzien van mijn ultieme roeping. Nooit zou ik dominee kunnen worden, als ik niet in God zou geloven. Dat is wel opmerkelijk omdat deze jongensdroom mij al op zeer jonge leeftijd te pakken had. Ik denk dat ik al dominee wilde worden toen ik veertien was, toen dominee Beekman nog preekte over de bruine zalen van de bioscoop, waar de bruine films vertoond werden, dat waren nog eens preken. Ze wakkerden het verlangen geweldig aan en ik moest zeker wachten tot woensdag voor ik mij, met mijn door bezorging van De Rotterdammer verdiende geld, een bruine film kon veroorloven. En dat ik toen ook al wist dat ik nooit dominee zou kunnen worden vanwege mijn ongeloof.

Desondanks heb ik vijf jaar later, op negentienjarige leeftijd, wel belijdenis gedaan. Dat is achteraf een laffe daad geweest want ik twijfelde niet eens, ik wist gewoon zeker dat God er niet was, maar ik vrees te zijn gezwicht voor de sociale druk. Daarmee was ik niet alleen een ongelovige, maar ook nog een huichelachtige onbetrouwbare ongelovige. Iets wat ik toen onmiddellijk voelde en nu nog steeds elke dag opnieuw ervaar. En toch heb ik ja gezegd tegen de opvatting dat ik liever aan de drempel van het huis van mijn God zou staan, dan te verblijven in de tenten der goddeloosheid (Psalm 84:11), zoals mijn vader in mijn bijbel schreef. Bij mij was het echt wel precies andersom. Ik zat elke week midden in de kerk en niet op de drempel en ik stond in 1970 aan het hek van het grote legendarische Popconcert in het Kralingse Bos en helemaal niet er midden in, zoals ik zo graag gewild had, want ik kon het maar amper horen en moest ook nog es op tijd thuis zijn voor de kerk. En zo was het.

Ik geloofde niet alleen niet in Hem, maar ik wist ook zeker dat Hij niet in mij geloofde. We bestonden niet voor elkaar, laat ik het zo maar zeggen. We waren lucht voor elkaar. En misschien nog minder. Ik dacht misschien nog wel meer aan Hem dan Hij aan mij, al zullen zeer velen dat ontkennen, het doet er niet toe. Nu weet je misschien dat er onlangs in Zeeland een dominee van zich heeft doen spreken die niet in God gelooft: Klaas Hendrikse. Hij zegt: God is dat wat tussen mensen gebeurt. Dat was voor mij een onwaarschijnlijk verlichtende openbaring en tegelijkertijd een zware teleurstelling. Eén: Het kon dus wel, dominee zijn en niet in God geloven. Twee: waarom had ik dat zelf niet bedacht. Dan was ik die eerste dominee zonder God geweest. Het zou mij heerlijk hebben geleken en ik weet zeker dat de mensen van heinde en verre zouden toestromen om naar mijn goddeloze preken te luisteren, want zulke dromen moet je als dominee toch minimaal hebben, anders kun je net zo goed ambtenaar worden, wat nu dan ook het geval is, maar wat er in dit verband verder niet toe doet. Ach, het had zo mooi kunnen zijn. Gelukkig is het ook goed zoals het nu is. Amen en ga heen in vrede.

Ate Vegter, 20 augustus 2015

http://www.atevegter.wordpress.com

2 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s