66 Fiets

Mijn vader komt altijd met van alles thuis. Mooie schilderijen van verdienstelijke en bevriende amateurschilders vinden hun weg gemakkelijk naar onze kamers en gangen. Op straat is er niets veilig voor hem, zeker niet op de dagen dat het vuilnis wordt opgehaald en hij zijn ogen extra goed de kost geeft en zo van alles meesleept. Behalve dat ene paar gloednieuwe schoenen – in zijn maat! – dat naast de vuilnisbak staat, maar dat hij toch maar laat staan… maar waarom dan? moeten wij dan vragen. Omdat de eigenaar er nog in staat, lacht hij dan. Het is een verhaal dat hij graag vertelt, maar verder kijkt hij niet zo nauw, zodat onze garage op den duur steeds voller raakt en wij de ruimte om onze fiets of brommer neer te zetten op elkaar moeten bevechten.

Hij is dol op hele en halve fietsen en kan – eerlijk is eerlijk – heel goed van allerlei troep weer iets maken dat werkt. Zo heeft hij wanneer ik op moet voor het verkeersexamen ook mijn fiets speciaal voor dit doel opgeknapt en trots als een pauw fiets ik die dag naar school. Normaal lopen we altijd, want het is vlakbij, maar nu is iedereen op de fiets in verband met het examen. Voorafgaand aan het examen moet je fiets gekeurd worden, maar dat is natuurlijk een eitje, want mijn vader heeft er niet voor niets de hele avond nog aan liggen knutselen en vol vertrouwen bied ik mijn fiets aan aan de behandelend ambenaar in functie met pet. Hij pakt de fiets aan aan het stuur, zet de dynamo op de band, tilt het stuur op en geeft een slinger aan het voorwiel. Voor- en achterlicht branden. Natuurlijk! Hij inspecteert de bel en het zadel. Ik heb geen idee dat je zo lang naar een fiets kunt kijken, maar hij doet het in vol plichtsbesef en mijn fiets en ik glimmen van de aandacht. Dan inspecteert hij de bagagedrage en tilt de fiets daaraan op.

Even gaat het goed en dan gebeurt dat wat ik voor onmogelijk zou hebben gehouden, als iemand het mij had voorspeld. De bagagedrager gaat omhoog met fiets en al en dan valt plotseling de fiets naar beneden terwijl de verbouwereerde agent de bagagedrager nog vast heeft. Zijn ogen groter en zijn voorhoofd plots gerimpeld. Wat is het geval? Mijn vader heeft van twee bagagedragers één gemaakt – hé, weet je wel wat een nieuwe bagagedrager kost? Hij heeft de pootjes van de een afgezaagd en vastgezet op de fiets en daar de afgezaagde stangen van de andere in gezet. Muurvast, zolang je er op drukt. En dat is wat een bagagedrager doet: druk van boven weerstaan. Bagage dragen, ja! Maar nu trekt de man alles naar boven en daar is niets of niemand op voorbereid. Zo snel als ik kan pak ik de fiets aan en wurm de stangen weer in de stompjes. Ik begrijp wel dat het er nu om hangt dus ik doe helemaal niks aan de hand en kijk de agent strak aan.
– Hm, bijzonder, zegt hij dan en laat mij doorgaan. Het verkeersexamen heb ik natuurlijk met glans gehaald. Het is het enige examen waar ik in die tijd niet bang voor ben.

Ate Vegter, 26 augustus 2015

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s