114 Derk Vegter

Behalve Derk Storm is hij ook Derk Vegter, mijn vader, onze vader, kostwinner, fietsenmaker, chauffeur, bidder, voorlezer, puzzelaar, bijbel- en wijnkenner, klaverjasser en schaker, lezer en filosoof, ruziemaker en trooster. Mijn god, ik zou over al zijn rollen wel een verhaal kunnen schrijven en ik vrees voor jullie dat ik dat gezien de omstandigheden ook ga doen. Een van de eerste dingen die mensen van hem noemen als ze over mijn vader praten is zijn fabelachtige bijbelkennis. Een gevleugelde uitdrukking van hem tijdens de vele huisbezoeken van argeloze ouderlingen is: Ja broeders, maar in mijn bijbel staat, en dan komt er een tekst over vergeving in plaats van oordelen of zoiets, want hij wil altijd het goede en het samen mens zijn benadrukken, zoals hij in bijna elk gebed bidt: Geef, dat niemand van ons achterblijve.

Hij weet zijn bijbelkennis ook feilloos te gebruiken in ons dagelijks leven, want als wij ruzie hebben aan tafel dan leest hij daarna doodgemoedereerd: Beter een droge bete en rust daarbij dan een tafel van overvloed, waarover men twist. En heeft hij ruzie met mijn moeder dan loopt hij of van tafel en eet hij drie dagen geen vlees, of hij leest uit Spreuken zonder blikken of blozen: Een kijvende vrouw is als een gestaag lekkend dak. En tegen de bijbel kan mijn moeder niet in opstand komen, maar ze neemt na het bijbellezen de regie wel weer over: Niet met lege handen naar de keuken!

Mijn vader – ik weet het niet precies want het is een beetje voor mijn tijd – komt ooit in aanmerking om dominee te worden op artikel acht, daar wordt in ieder geval over gesproken in de jaren vijftig, denk ik. Je kan dan dominee worden zonder theologie gestudeerd te hebben en moet dan beschikken over singuliere gaven, zo heet dat. Het is er nooit van gekomen, maar singuliere gaven heeft mijn vader genoeg, want hij kan ook uitstekend klaverjassen. Dat komt omdat hij elke kaart die gespeeld wordt onthoudt. Elke kaart! Ik speel vaak met hem samen en krijg het dan ook regelmatig op mijn brood: hoe kun je dat doen, je wéét dat die kaart eruit is. Ik probeer het ook, maar het is mij nooit gelukt om meer dan de grote troeven te onthouden. Wel ga ik vaak met hem klaverjastoernooien spelen bij hem op het werk bij Dehnert en Jansen. We winnen kalkoen met Kerst en eieren met Pasen en het zijn warme gezellige avonden, waarop ik mijn vader zie opleven temidden van zijn collega’s. En dat is mooi want zijn werk als magazijnbediende valt hem misschien wel zwaar na al die vrije jaren als vertegenwoordiger in wijn.

Het is op een koude oktobermorgen dat we samen in de voorkamer staan te wachten op zijn collega Chris van Leeuwen, die hem met de Hanomag komt ophalen. Het is tegen half acht, hij kijkt wat mistroostig naar buiten en verzucht: Ja jongen, je moet het altijd alleen doen. Er is niemand die het leven van je kan overnemen, je moet het zelf doen. En een peilloze eenzaamheid overvalt mij, omdat ik weet dat dit zo waar is dat het mij als waarheid nooit meer zal verlaten en ik weet op dat moment ook al dat ik dat nooit meer zal vergeten en dat deze vader in de voorkamer altijd bij mij zal zijn in mijn donkerste momenten.

Ate Vegter, 14 oktober 2015

http://www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s