140 Paris Photo

Laura gaat woensdag tot en met vrijdag naar Parijs, naar de jaarlijkse fototentoonstelling Paris Photo. Dat is elk jaar in november en wij missen haar dan heel erg en eten dan van schrik heel veel pannenkoeken en friet en hamburgers. Sofieke en ik bewaken het thuisfront zoals dat heet en we moeten samen ervoor zorgen dat alles op rolletjes blijft lopen. Dat is op zich wel mogelijk maar toch een heel ambitieus plan. Het is niet eenvoudig om de boel te boel te laten, daarvoor is het systeem door Laura’s afwezigheid teveel ontregeld. Vrijdag komt Laura weer terug en alles op zijn pootjes.

Ik gun het Laura natuurlijk van harte, daar gaat het niet om. Ik merk dat ik er niet zozeer tegenop zie als wel dat het mij bezighoudt. Wat eet Sofieke en wat moet er mee naar school op donderdag, o ja gymkleren. En vooral, welke kleren moet ze aan of wil ze aan. Het zal wel meevallen, dat kan niet anders. Het is als ik er zo over nadenk eigenlijk ook wel een interessant project voor Sofieke en mij over samenwerking. En we kunnen doen wat we willen. Dat is ook een mooie naam voor het project. Laten we het zo maar noemen. Ik help je wel papa, zei Sofieke gisteren al, ik weet wel wat er mee naar school moet. En ijverig begon ze haar hele weekrooster op te noemen met alle bijzonderheden daarin, zoals schoolzwemmen, pianoles, gewoon zwemmen, gymnastiek, fruit op vrijdag en dan nog een keer zwemmen. Ze weet ze ook heel precies welke kleren ze wel en niet aan wil en ik ben meer de begeleider dan de beslisser, dat stelt mij wel gerust. Laura heeft ook nog een mooi lijstje gemaakt met allemaal dingen die ik moet vergeten. Gelukkig begint het op woensdag, dat is toch al mijn dag en dan zien we wel hoe het donderdag en vrijdag gaat. Woensdag is ook de crematie van de moeder van Peter, waar ik heen ga en waarvan het al jammer genoeg is dat Laura niet meekan, omdat ze dan al weg is. Ik ga er graag heen, want het is mooi en belangrijk om er in moeilijke dagen voor elkaar te zijn.

Het wordt een dag met verschillende kleuren, want aan het eind van de middag gaan we naar zwemles en daarna is het St. Maarten, waarbij we de hele binnenstad doorkruisen en wat volgens algemene verwachtingen een vrolijke boel gaat worden.

En dan is het al weer donderdag en bijna vrijdag en dan komt Laura, zij het heel laat, al weer thuis. Op zaterdag is het dan een dubbel belangrijke dag, want om twee uur ’s middags is de intocht van Sinterklaas en ook om precies twee uur ’s middags moet Sofieke afzwemmen voor haar B-diploma. Ja, je leest het goed, ik zeg er niks meer over. Hopelijk zijn we op tijd klaar en kan Sofieke met diploma naar de Sint op het grote feest in de Nicolaaskerk, dat om drie uur begint, dacht ik. Maar dan is Laura al weer helemaal terug en iedereen gelukkig.

Ate Vegter, 10 november 2015

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s