153 John F. Kennedy

Ik vind het heel jammer dat ik geen tweede voornaam heb. Ate alleen is goed genoeg maar met de achternaam vind ik het altijd maar een beetje kaal. Wij hebben thuis allemaal één voornaam, behalve mijn tweede broer. Die heet Wobbe Onne Vegter, of W.O. Vegter, zoals ik vroeger in al zijn boeken zag staan. Ik was daar heel jaloers op. Ate O. Vegter klinkt natuurlijk niet, dus het moet een andere naam zijn. Een neef van mij heet Ate Jan Albert Meter, maar dat vind ik weer te veel van het goede. Het moet dus een andere letter zijn, maar ik kom er niet goed uit welke. Het kan ook alleen een letter zijn, dan heb je geen tweede naam, alleen een letter tussen je voor- en achternaam. Dat zie je in Amerika veel. Ik vind het een prachtig idee, maar het lost de vraag niet op welke letter. Een tijdje geleden heb ik mij uit ijdelheid wel eens Ate Vegter Dzn. genoemd. Dat zette ik dan onder brieven. Dzn. betekent Derkzoon, want mijn vader heet Derk. Niet Dirk, zoals mijn moeder hem altijd noemde, maar dat terzijde. Misschien is het mooi om als eerbetoon aan mijn vader die D een stukje naar links op te schuiven, dan zijn alle problemen opgelost. Dan wordt het dus Ate D. Vegter. Dat ik daar niet eerder aan gedacht heb. Er worden tenslotte wel meer kinderen naar hun vader genoemd. Wij zijn thuis allemaal vernoemd, maar niet naar onze ouders. De oudste vier naar de vier grootouders, Koene, Wobbe, Baukje en Ria. De kleintjes, zoals wij vroeger heetten, naar twee ooms en een tante, Bram, Ate, Elsje. Wobbe kreeg de tweede naam Onne erbij omdat Onne, de broer van mijn moeder, als jongen van 16 was overleden aan kanker.

Ik moest daar aan denken toen ik zag dat het 22 november was, de dag waaop John F. Kennedy is vermoord. Een prachtige naam voor een groot president. Een verhaal met vele lagen, want onder de schone schijn met Jackie zit het echte, het gewone leven. Jackie is ook echt, maar er is meer. Nou vind ik het niet zo interessant dat hij vreemdging of rugpijn had of de relatie daartussen of dat Marilyn Monroe een verjaardagsliedje voor hem zong, maar wel dat de lagen daaronder allemaal pas later blootgelegd worden. Alles was mooi aan hem zolang hij nog leefde. Zijn dood heeft de tekening erin gebracht. Als hij niet was neergeschoten, was zijn plek in de geschiedenis waarschijnlijk minder groot geweest, want dan was hij vast en zeker ook gaan blunderen en was Vietnam ook op zijn conto gekomen.

Wim Kan zingt daar over:

Kennedy, John Kennedy
Lacht met zijn hele gebit
Ke

Ik heb het even opgezocht: Wim Kan zong het in 1960. Seth Gaaikema had het voor hem geschreven. Kennedy is dan net gekozen en zal op 20 januari 1961 geïnaugureerd worden als de 35ste en jongste president van de Verenigde Staten. Hij is dan 43 jaar. Hier is het begin van het liedje:

Kennedy, John Kennedy
Lacht met zijn hele gebit
Kennedy, John Kennedy
Voelt zich nog helemaal fit
Kijk es hoe hij glundert
Kijk hoe hij geniet
Hij heeft nog niet geblunderd
Nog niet

En dan zo verder tot en met Truus Kennedy, ken-u-die? Een mooi liedje over de kraakheldere ongeschondenheid van deze nog zo jonge President, die nog beginnen moet in het Witte (!) Huis en nog niet weet dat het zijn dood zal worden. Nog niet. Tot die zonnige donkere dag in Dallas, Texas. Tot 22 november 1963.

Ate D. Vegter, 22 november 1963

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s