162 Flitsen

Elke woensdag ga ik flitsen met de kinderen uit de klas van Sofieke. Flitsen betekent dat de kinderen om de beurt uit de klas gehaald worden en op de computer in de gang woordjes lezen. Precies een minuut lang. Ik klik bij elk woordje dat ze lezen en zo registreren we de leessnelheid. Ik heb het vorig jaar ook gedaan en het is leuk om zo de ontwikkeling en de vorderingen van het lezen te volgen. De verschillen tussen de leerlingen zijn soms best wel groot, maar dan is het ook weer leuk om te zien dat iemand opeens een geweldige inhaalspurt maakt.

Ook worden de woordenlijsten aangepast aan het niveau van de leerlingen, zodat het ook voor hen leuk en interessant blijft. Het is mooi om te zien dat kinderen eerst gewoon lezen en dan opeens doorkrijgen dat het om snelheid gaat en dan echt tempo proberen te maken. Ook vinden ze het interessant om hun scores en de verbeteringen daarin te zien en ze vinden het natuurlijk helemaal leuk om hun scores te vergelijken met de andere leerlingen. Er zijn een paar ouders die flitsen op woensdag en op vrijdag en we doen het in nauwe samenwerking met juf Irene die de woordenlijsten zo nodig aanpast. Ik vind het een bijzondere leeftijd, zoals elke leeftijd zijn bijzonderheden kent, maar nu Sofieke zeven is worden er elementaire vaardigheden ontwikkeld. De leesvaardigheid groeit met de dag en het is mooi om te zien hoeveel plezier ze erin heeft om gewone dingen te lezen die voor haar tot voor kort nog niet toegankelijk waren, de krant, een reclamefolder, boeken natuurlijk en soms ook onverwachte leesmomenten langs de snelweg, al moet ik daarbij wel opmerken dat de M van McDonald’s de eerste letter was die zij kon lezen en ook heel goed interpreteren. Zo zie je dat als je maar de juiste beloning in het vooruitzicht stelt lezen een feest is waar je je hele leven plezier van hebt. Ook het voorlezen en het begrijpend lezen wordt steeds leuker. Sofieke vraagt bijvoorbeeld of ik tijdens het voorlezen vragen wil stellen over het verhaal die zij dan beantwoordt. Tot ze er weer genoeg van heeft: Wil je voorlezen papa, maar dan zonder vragen te stellen? Het kan allemaal en het draagt allemaal bij aan haar ontwikkeling. En ook aan de onze, want we leren er veel van, zoals goed afstemmen. Een te gemakkelijk of te moeilijk boek is immers niet interessant, zowel voor kinderen als voor volwassenen.

Samen met het lezen ontwikkelt ook het schrijven zich in hoog tempo, zeker op het moment dat ze besloten heeft dat ze haar stem kwijt is en alles per briefje communiceert: Wat staat daar? Kan je ales leezen? Gewoon ales leezen, papa! Tja, ik weet niet of andere ouders van jonge kinderen dat herkennen, maar ze zeggen dat je fouten in de uitspraak en zo moet corrigeren omdat kinderen daarvan leren, maar ik vind het nog veel te leuk dat ze Mexdonald zegt en ochtond en jommes en zo en nog veel leukere verhaspelingen die mij nu niet te binnen schieten en als ze dat niet meer doet, ja dan is ook die tijd weer voorbij.

Ate Vegter, 2 december 2015

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s