176 Miezerig

Het is herfst. Laat je niet vertellen door de meteorologen dat het al winter is sinds 1 december. Dat doen ze alleen voor hun eigen gemak en ze noemen dat dan de meteorologische winter maar dat is onzin. Het is een kalenderwinter. Kijk naar buiten en je ziet herfst, een kalende herfst. Het weer is zacht. Het regent amper maar net niet niet. De bladeren zijn bruin of vertrokken en de twee prunussen zijn al naar de knoppen. Ze lopen nog niet uit, al heb ik daar ook al beelden van gezien, maar ze zitten klaar voor de start, onwetend van het seizoen dat nog komen gaat. Het gras dat nog steeds zo groen als gras is veert als een Engels moeras en nog steeds valt er water op dat verdwijnt zonder plassen na te laten. Het zompt en het zuigt als je er overheen loopt en het is een wonder dat je niet dieper wegzakt.

Op de steiger ligt ons nieuwe bootje, een aluminium Quicksilver van 4,20 meter op zijn kop in de regen te glanzen van trots. We zijn er heel blij mee, hij is licht, lang en snel. We hebben hem geruild tegen onze rubberen oppompboot, ook een Quicksilver zag ik vandaag, alsof wij wat met dat merk hebben. Dat is niet het geval maar misschien is het de Volvo onder de bootjes en dan zit je altijd goed. We verheugen ons nu al weer op de lente om dan met ons nieuwe bezit uit te varen en waterland vanaf het water verder te verkennen. Maar eerst komt nog de winter, als hij komt, want er is net als bij Sinterklaas altijd grote onzekerheid over zijn komst. Hij begint, want daar hadden we het over, niet op 1 december, maar meestal op 21 december en soms een dag eerder of later. Hoe dat dit jaar zit weet ik niet precies, maar we doen natuurlijk wel ons best om hem welkom te heten. Zo praten we veel over een witte kerst en een mogelijke Elfstedentocht, want dat zijn gespreksonderwerpen die hem aanspreken. Verder heb ik mijn antivries bijgevuld. Dat lijkt tegen hem te werken maar het geeft hem juist het gevoel welkom te zijn, dat kan ik je verzekeren.

En ik heb de wieldoppen van mijn Volvo erafgehaald, zodat iedereen denkt dat ik met winterbanden rijdt. Dat helpt ook zeker. Je ziet dat wel vaker, auto’s met prachtige roestvrijstalen velgen die dan opeens in de winter met eenvoudige zwarte velgen rijden: de winterbanden. Omdat mijn zomerbanden ook op eenvoudige zwarte velgen zitten, hoef ik ze niet te wisselen, maar is het verwijderen van de wieldoppen voldoende om een winterse indruk te maken. En nu maar wachten. Hij komt zeker, maar ach, zoals het weer vandaag is, zacht en zwoel bijna, rustig, heel rustig, daar kan ik ook heel erg van genieten. Op de radio de Top 4000 van Radio 10. Het is weliswaar nog niet dé Top 2000, maar het gaat allemaal langzaam de goede kant op. Nog een paar dagen werken en dan zijn we zover en staan we aan het begin van het einde.

Ate Vegter, 16 december 2015

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s