209 De Euromast 2

Op de trap versnelde ik mijn pas en ging ik naast mijn vader lopen. Hij was al hijgend met oom Ab in gesprek over Canada, maar stokte toen we boven aankwamen op het platform. Het uitzicht was adembenemend, zeker in combinatie met de trap. Langzaam liepen we naar de ballustrade. Ook mijn moeder en tante Siets hielden hun mond dicht, wat ik gedurende dit bezoek nog niet veel had meegemaakt. Ze hadden elkaar zo zoveel te vertellen, na al die jaren, maar nu keken ze toch hun ogen uit. De ballustrade was hoog. Kennelijk is het niet de bedoeling dat je er overheen klimt en naar beneden springt. Dat zou ook geen goede indruk maken. Onderaan de ballustrade was net als bij de bar van een café een buis, waar ik op ging staan en zo kon ik ook goed naar beneden kijken.

– Kijk, zei mijn vader tegen oom Ab, daar is de ingang van de Maastunnel. Dat is wel de oudste tunnel van Nederland, gebouwd in de oorlog. En zie je dat gebouw? Dat is de ingang van de voetgangerstunnel. Ze hebben aparte tunnels gebouwd voor voetgangers en fietsers, vind je dat niet bijzonder?

– Het is prachtig! zei oom Ab, om zo’n mooi uitzicht te hebben. En jullie wonen er vlak bij! Hoe vaak ga je hier naartoe?

– Het is vandaag de eerste keer oom, dat we er echt op zijn, zei ik, blij dat hij een vraag stelde waarop ik het antwoord wist.

– O boy, maar dan moet je dat vaker doen! Het is zo mooi. En het weer is ook prachtig, zei hij, terwijl hij zich weer meer tot mijn vader wendde, die mazzel hebben we natuurlijk wel vandaag.

Hij had gelijk. Het was prachtig weer die dag en de zon scheen volop en in de diepte toverde zij talloze schitteringen tevoorschijn alsof de stad met diamanten bezet was. We hadden geen betere dag kunnen uitkiezen.

– Kijk oom Ab, daar is de Parkkade! Daar komt Sinterklaas altijd aan in Rotterdam. Ik wees in de diepte vrij recht onder ons waar het ook vandaag op de Parkkade een drukte van belang was, maar van de stoomboot was in de zomer natuurlijk geen spoor te bekennen. Het was wel een vreemd gevoel om hier op zo’n heel andere tijd te zijn. Ik was hier jaar na jaar in november geweest en had eigenlijk maar amper gezien hoe mooi het hier was in de zomer.

– En kijk, zei mijn vader tegen mij, herken je dat nog? Daar zijn we laatst nog geweest.

– Wat bedoelt u? Welk gebouw?

– Dat grote gebouw daar, dat een beetje naar voren uitsteekt uit dat lange gebouw.

– O, dat is de belastingen, zei ik teleurgesteld.

– Ja, zei mijn vader nu triomfantelijk tegen oom Ab, dat is de Plukjekaalstraat, hahaha. Het heet eigenlijk de Puntegaalstraat, maar niemand noemt hem zo omdat de belastigen daar zit. Nou die jongens weten je altijd wel te vinden, dat weet iedereen.

Ook Ab moest nu ook lachen.

Op dat moment kwam mijn broertje eraan:

– Mama vraagt of we naar binnen gaan. Ze heeft zin in koffie.

– Dat is een goed plan, zeg dat we eraan komen, zei mijn vader.

Mijn broertje rende terug naar mijn moeder en tante Siets die kennelijk aan de andere kant van het platform stonden. Ik liep met pa en oom Ab ook die kant op, vlak voor hen uit.

– Dat is nog een extra reden om naar Canada te komen, Derk. Die belastingen. Ik begrijp niet dat je zoveel belasting moet betalen in dit kouwe kikkerland. Dat doe jij toch ook niet met plezier? Je koopt er toch liever een nieuwe car voor?

– Ja ja, mompelde mijn vader nu, maar Ab, dat is allemaal nog niet zo gemakkelijk om de boel hier achter te laten en zomaar in te schepen naar Canada.

– I did it! So you can do it too! Het is echt simpel. Je moet de beslissing nemen. Dat is all.

Ik geloofde mijn oren niet! Die oom Ab zal toch niet pa een beetje staan lopen te bepraten om naar Canada te gaan! Ja, dat doet ie wel, waar we allemaal bijstaan! Ik moet er niet aan denken. En met een zeer ongerust gevoel bleef ik angstvallig bij hen in de buurt om maar niets van het gesprek te missen, terwijl we door de zacht openzoemende deuren naar binnen gingen, naar het restaurant. Het was nog mooi weer, maar in mijn hoofd stapelden de wolken zich op.

Ate Vegter, 17 januari 2016 99/0/0/16

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s