249 De Vegter Kroniek

Zojuist de laatste hand gelegd aan de laatste Vegter Kroniek. Voor wie het niet weet, de Vegter Kroniek is ons familieblad. En ons dat zijn dan de kinderen en kleinkinderen en inmiddels ook de achterkleinkinderen van Derk Vegter en Joukje Meter, onze ouders. Mijn vader overleed in 1985 en twee jaar later, in 1987 kwam mijn zus Baukje met het voorstel om een familieblaadje te maken. Aanleiding was een artikel in de krant over mijn zwager Jan. Zou het niet leuk zijn als iedereen, ook Bram en Wobbe, die in het buitenland wonen, dit zou kunnen lezen. Het leek haar een leuk idee om een soort familiekrantje te maken met alle kinderen en of ik dan de eindredactie wilde doen. Ik vond het gelijk een leuk idee dus ik zei ja, maar op één voorwaarde: Ik ga niet om kopij bedelen. We doen het met elkaar en als iedereen wat schrijft wil ik daar wel een nietje doorheen jagen en een redaxioneeltje schrijven, maar als niemand wat instuurt doe ik ook niks. Dat was een volstrekt heldere afspraak en zo zijn we begonnen. Alles op papier, hè, want computers hadden we nog niet en het moest allemaal met de post opgestuurd worden. Ik heb er nog speciaal een Brother typemachine voor gekocht. Ik had het gevoel dat deze Vegter Kroniek, want zo ging het blad heten, een soort opvolger was van mijn vader, die net twee jaar gelden was overleden. We spraken af dat we hem elke maand zouden uitbrengen. Dat leek geen enkel probleem want we schrijven allemaal gemakkelijk en hebben altijd wel iets te vertellen. En zo is het gekomen. We hebben die maandelijkse frequentie tien jaar volgehouden, tot 1997. Toen zijn we overgeschakeld op een verschijningsfrequentie van twee maanden. Ik heb op een paar uitzonderingen na steeds de eindredactie gedaan en in het begin ook de productie. Toen dat te veel werd hebben we de productie bij toerbeurt verzorgd en daarna heeft eerst Baukje dat stuk overgenomen, die het vrij snel weer aan Kitty heeft gedelegeerd, die het nog steeds doet en die het ook leuk vindt om te doen en ik geniet ook elke keer weer van onze prettige samenwerking.

Wij schrijven eigenlijk over alles, over vakanties, werk, lief en leed thuis, boeken die we lezen, kinderen die worden geboren, hobby’s die worden opgepakt, ziekte en gezondheid, wel en wee en ga zo maar door. Inmiddels verschijnt vandaag het maartnummer en dat is de 238ste uitgave van dit goede blad. Soms maken we een special, wanneer iemand trouwt of een kroonjaar bereikt, maar inmiddels heeft iedereen wel een of twee specials achter de kiezen. De mooiste verhalen zijn die van alledag, die ons gewone leven beschrijven. Inmiddels hebben wel al 29 jaar geschiedenis geschreven. De meesten van ons hebben alle nummers bewaard en ingebonden in een Encyclopedie-achtige verzamelband, maar zelf ben ik daar nog niet aan toe gekomen. Alles ligt nog op zolder zal ik maar zeggen. Maar ook daar is ons geschiedenis veilig. Hoop ik.

Ate Vegter, 28 februari 2016

 

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s