251 Wonderjaren

Zondag waren we in Hoorn, in het Museum van de Twintigste Eeuw. Daar loopt een tentoonstelling over de jaren vijftig, zestig en zeventig, de Wonderjaren, waaraan ik een kleine bijdrage heb mogen leveren. Een paar maanden geleden deden ze een oproep of mensen verhalen hadden over deze periode. Ik heb een paar verhalen over de jaren zestig en zeventig aangeboden en kort daarna kreeg ik bericht dat mijn verhalen een plekje in de expositie zouden krijgen en kreeg ik ook een vrijkaartje aangeboden, voor het geval ik het museum zou willen bezoeken. Gisteren was het dan zover. Sofieke was met een vriendinnetje spelen dus het werd een mooi uitje voor ons tweeën. We kregen inderdaad twee vrijkaartjes en de tentoonstelling was echt de moeite waard. Ik kan iedereen aanraden een tripje naar Hoorn te maken, het is een feest der herkenning. Zo leuk om al die spullen uit de jaren zestig en zeventig terug te zien, zoals een echte Puch en een Kreidler Florett, een Solex natuurlijk en al die muzikale apparatuur uit die tijd zoals transistorradio’s, grote lampenradio’s en ouderwetse platenspelers. Ook heel veel ingerichte interieurs, waar je zo aan tafel zou aanschuiven en je zelf terug in de tijd verplaatsen naar de achterkamer van je vroegere ouderlijk huis. Het was wel even zoeken maar ik was natuurlijk ook nieuwsgierig waar mijn verhalen een plekje hadden gekregen. In een gezellig zitje lag een grote Multomap op tafel met daarin een stuk of zes verhalen van mijn hand en ook verhalen van anderen. Het was leuk om zo mijn eigen werk publiek toegankelijk gemaakt te zien en op advies van Laura heb ik de map opengelegd bij mijn verhalen, al zie ik het nog niet zo voor me dat mensen daar uitgebreid gaan zitten lezen. Leuk was het wel, ook om het commentaar van andere bezoekers op het tentoongestelde materiaal te horen, je luistert wat af op zo’n dag: iedereen herkent die spulletjes uit zijn of haar eigen verleden en dat is dan ook precies wat je hoort: ja die hadden wij ook, ja weet je nog, oh kijk nou toch etc.

Ondertussen kregen wij wel een beetje spijt dat we Sofieke niet meegenomen hadden, want het leek ons ook voor haar een heel leuk museum, zeker toen we aanbeland waren bij de expositie in opbouw over honderd jaar speelgoed. Dat leek een feest voor ieder kind. Je mocht weliswaar niet overal maar op sommige plaatsen toch echt met het oude speelgoed spelen. Bijna werd ik zelf nog verleid, want ik zag een wel hele mooie verzameling prachtige Dinky Toys, die er op hoge leeftijd toch nog als nieuw uitzagen.

Nadat we door de Wonderjaren en de Speelgoedafdeling gelopen waren, kwamen we bij de vaste collectie en ook daar hebben we onze ogen uitgekeken. Nog nooit zag ik zoveel verzameld materiaal, ook uit de jaren twintig, dertig en veertig, bij elkaar. Talloze koffergrammofoons met zo’n grote toeter en kinderwagen uit het jaar nul en ik geloof dat ik nog nooit zoveel ouderwetse radio’s bij elkaar heb gezien. En overal kon je wel bij wegdromen, zelfs bij een huisorgel van Joh. de Heer: ‘Waar meer en meer het gezin in onzen tijd wordt aangerand, de jeugd steeds sterker door wereldsche vermaken aan den boezem van het gezin wordt onttrokken, is het een dure plicht de in Uw bereik zijnde middelen aan te wenden. Hoort: Een prachtvol Angelus-orgel voor f. 185,-. Wij regelen de betaling met U zóó, dat U in drie jaar eigenaar is. Gelukkig, dacht ik nog, zongen wij vroeger bij piano en gitaar.

De tentoonstelling loopt tot en met 2 oktober 2016

Museum van de Twintigste Eeuw, Krententuin 24, Hoorn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s