322 Zondag

Het is een mooie moederdag, maar het begin is traag. Om half acht kruipt Sofieke bij mij in bed met de vraag hoe laat we opstaan.
– Nog een kwartiertje, zeg ik.
– Hoe laat komt het ontbijt, fluistert ze dan.
– Ik weet het niet, fluister ik terug. Mama mag nog niet wakker worden.
– Maar hoe laat denk je?
– Ik denk tussen acht en negen.
We zijn nog steeds op camping Bakkum en hebben op deze moederdag ontbijt op bed besteld. Het is een leuk gebaar van de camping waar we graag gebruik van maken. We staan tegen acht uur op en ik zet koffie. We laten Laura slapen tot het ontbijt komt.
Het wordt acht uur, half negen, negen uur, half tien. Ik bel naar de receptie, met de vraag hoe laat ze denken dat het ontbijt op plek 101 bezorgd zal worden:
– Ja, ze zijn al vanaf acht uur bezig. Ze zijn begonnen bij nummer 2027 en rijden met drie karren rond.
Dat lijkt mij nog geen antwoord op de vraag:
– En hoe laat zijn jullie hier?
– Dat weet ik niet.
Ze klinkt ook als iemand die het niet weet dus ik probeer iets anders:
– Hoe laat hebben julllie gepland dat iedereen het ontbijt heeft?
– Half elf.
– Ok, dankjewel, fijne dag nog.
– Ze zijn er voor half elf, zeg ik tegen Sofieke
– Duurt dat lang?
– Ja, dat is nog een uur, maar het kan ook iets eerder.
– Zullen we dan mama wakker maken en mijn kadootjes geven, dan komt jouw kadootje later.
– Dat is een goed plan.
We maken Laura wakker en even later ligt het bed vol tekeningen en kadootjes. Dan komt ook het ontbijt. Sofieke wil graag ontbijt op bed, dus ondanks de dan al felle zon zitten we gezellig binnen croissantjes en een eitje te knabbelen. Na het ontbijt gaat Laura douchen en komt Vincent langs. Dat betekent altijd dat er iets staat te gebeuren: Alle papa’s en kindjes moeten om half elf bij de zandbak zijn en niks tegen mama zeggen. Even later is het als ik naar de douche ga opeens kwart voor elf en ik begrijp dat ik snelheid moet maken dan haal ik het nog net. Ik haal het net niet, maar loop eerst door het beeld en val in bij het tweede couplet. We zingen Mama van Heintje, een topper voor deze gelegenheid en iedereen heeft goede zin na zo’n goede start van de dag. Dan gaan we inpakken. Dat is met een caravan heel snel gebeurd en vervolgens gaan we kletsen en buurten en kijken bij de mensen met een tent of een vouwwagen die drie keer langer nodig hebben. Maar sommigen hebben ook abnormaal veel meegenomen. Ik noem geen namen. De tijd gaat snel en ik ga de Volvo halen. We koppelen aan en checken alles. Alles klopt. We rijden. Hij rijdt nu nog beter dan op de heenweg, door een nog iets ander beladingsplan. Ik vind het leuk, zo’n caravan. We gaan er nog veel plezier van hebben.

Thuisgekomen pakken we uit, terwijl PSV kampioen wordt. Het pakt na Feyenoord de tweede prijs van het jaar. Het is een mooie moederdag.

 

Ate Vegter, 8 mei 2016

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s