344 Zusje #DiederikvanVleuten

Gisteravond ben ik met Peter naar de Kleine Komedie geweest, naar de voorstelling van Diederik van Vleuten. Woensdag dronk ik nog koffie met Diederick Janssens en vanmorgen las ik dat Diederik Samsom terugtreedt op voorwaarde dat Ahmed Aboutaleb en Lodewijk Asscher samen de strijd aangaan voor zijn opvolging. Ik kreeg dit uitje van Peter voor mijn verjaardag. Technisch gezien kreeg ik het nog meer van Karen, omdat zij haar stoel aan mij afstond, maar ik ging dus met Peter. Dat is echt een goed idee voor een cadeautje. Je geeft iemand niet twee kaartjes, maar één en je gaat zelf mee. Het is leuk, want je bent er dan zelf bij en het versterkt de vriendschap. Hoe dan ook, ik vond het erg leuk om met Peter de stad in te gaan met de Alfa Romeo 159, wat is dat toch een blitse auto. Na afloop hebben we nog bier en wijn gedronken. Het meisje zette daarbij de glazen steeds verkeerd neer, wat ik interessant vond, want ze had maar even oogcontact hoeven maken om de glazen op de goede plek te krijgen. Voor de buitenwereld ben ik dus meer een bierdrinker. Het was een hele gezellig avond en een weergaloos goede voorstelling. En dat zeg ik niet gauw. Het duurde even voor ik erin zat, maar die Diederik is echt een steengoede verhalenverteller. Twee uur zonder pauze lijkt lang van te voren en dat is het ook. Maar het is een prachtige voorstelling. Ik weet niet of het nog kan, maar ga er heen. Diederick is een rustige beschaafde jongen, dat heb je niet zo vaak bij cabaretiers en hij vertelt het verhaal over Churchill, over de rol van Churchill in zijn familie, in zijn ouderlijk huis. Wat heeft Churchill dan te maken met de familie Van Vleuten? Ik hoor het je niet vragen, dus stel ik vraag zelf maar. Pa van Vleuten had ooit een standbeeld, een buste van Churchill gekocht. Waarom? Ik kon hem niet laten staan, was zijn argument. Dat hebben we allemaal wel eens, dat we de verleiding van een geweldige impulsaankoop niet kunnen weerstaan. Daarmee kreeg de oude Winston een belangrijke plaats in het leven van Diederick en zijn broer en zusje, als oom Winston. Talloos zijn de anekdotes die Diederick vervolgens over Churchill vertelt, bijvoorbeeld over oom Dick, die Churchill al tijdens de Eerste Wereldoorlog ontmoette en later tijdens een rondrit door de stad plotseling bij hem in de auto springt. Goed. Het verhaal is natuurlijk meer dan dat. Het gaat over de kracht van taal en over het dragen van verlies. Het gaat over geen taal meer hebben, de juiste woorden vinden en stilte. Het is een vrolijke avond met veel plezier en het is een ontroerende avond over verlies en verdriet. Uiteindelijk gaat de voorstelling meer over zijn zusje dan over oom Winston. Over zijn zusje dat besloot altijd 23 te blijven.

 

Ate Vegter, 27 mei 2016

3 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s