418 Zon

Door een merkwaardige trilling van ruimte en tijd bevinden wij ons nu plotseling op een zonnige camping aan het Lac de Longemer in de Vogezen en hebben we een heuse achtjarige in ons midden. Er is geen wolkje aan de lucht en de zon klimt hoger en hoger. In de verte horen wij in toenemende mate bazuinen schallen en goud schittert op de toppen van de bergen. Het gras voor onze caravan is veel groener dan dat van de buren en het blauw van de hemel doet denken aan Picasso in zijn beginjaren kort na 1900, ook wel bekend als zijn blauwe periode.

Zo somber als Picasso’s omstandigheden in die jaren is het hier zeker niet. Dat hebben we in de afgelopen dagen allemaal achteloos achter ons gelaten. Het spoelde van ons af, zal ik maar zeggen. Nu, met de komst van Wendy en (o)ma kun je wel spreken van een roze periode. Daar zou Elly Lust, politieagente, molzoeker en LHTB-ambassadeur blij mee zijn, ware het niet dat het ons nog wel ontbreekt aan de nodige etherdiscipline, want we kakelen allemaal nog door elkaar. Dat is ook gezellig en we laten het er maar bij.

Gisteren heerlijk gegeten in Restaurant Le Chalet Gourmand, waar ik een runderlapje heb geproefd, zo mals en toch zo knapperig als nooit tevoren, behalve dan eergisteren, want toen hebben we er ook gegeten. Beide avonden zat het er bomvol door de kracht van de herhaling, denk ik. Vandaag is het echt zwemweer. En ondanks dat de estafetteploeg net naast de medailles heeft gegrepen, gaan we toch een paar serieuze baantjes trekken. Ik heb zelfs gehoord dat Laura vandaag ook het water in zal gaan, maar dat moet ik eerst nog zien.

Dinsdag zullen wij ons pad laten kruisen met dat van Leonard en Martine. We gaan elkaar ontmoeten op een camping in de Jura, zodat Sofieke en Jante samen kunnen spelen en wij samen kunnen skottelbraaien, want dat hebben we nog niet gedaan. Is ook geen gezicht in de regen. Gisteren kwam er, heel lief, een campingbuurvrouw bij ons langs om te zeggen dat ze het zo fijn vond dat wij nu eindelijk ook zon hadden. Dat vond ik zo lief dat mijn hart ervan openging. Soms voel je dat even.
Tot zover uw correspondent zomerzaken. Morgen is er misschien weer een dag, maar eerst vandaag nog.

Ate Vegter, 7 augustus 2016

www.atevegter.wordpress.com

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s