441 Tuin der dichten

Het viel nog niet mee om alles mooi op te hangen. Ik had 24 gedichten geselecteerd en Manon van de Stichting Promotie Waterland had aangeboden ze allemaal te lamineren. Gelukkig maar, want tegen elf uur, toen ik ze ophing, regende het pijpestelen en het waaide bovendien als waren we op volle zee. Ik had alles opgehangen met een vernuftig systeem van één perforatie en één spijker, maar toen ik klaar was had de wind zijn spel al gespeeld. Ik besloot alle gedichten een extra spijker mee te geven. Nu kon er niets meer afwaaien, wat desondanks toch nog spaarzamelijk gebeurde. Tegen kwart voor twaalf kwamen de eerste lezers. Ruth en Kees en Sandra waren al langs geweest voor koffie, maar nu begon het echte werk. Langzaam druppelde er af en toe een stelletje binnen. Ze kwamen in tweetallen, dat was mij nu wel duidelijk, en af en toe opeens een heel clubje. Bij tijd en wijle stond de tuin zelfs behoorlijk vol, zeker toen het weer begon op te knappen.

– Die Ate Vegter, heeft u daar ook connecties mee? was een van de eerste echt serieuze vragen van iemand die net zeer geïnteresseerd een paar gedichten had gelezen. Ik was niet ad rem genoeg om elke connectie te ontkennen en gaf bedremmeld toe dat ik het zelf was. Fecit, zou pa zeggen: ik heb het gemaakt. Eigenlijk werd het een prachtige dag met heel veel aanloop van bekenden en onbekende mensen en iedereen was vol lof over de tuin en de gedichten. Met name de passievrucht maakte de tongen los. Ook Omroep Pim kwam nog langs en voor haar heb ik speciaal drie gedichten voorgelezen, maar dat deed ik ook op verzoek voor ieder ander. Gelukkig wisten maar weinig mensen dat, anders sta je daar maar de hele dag te declameren en kan niet de bedoeling zijn, want het gaat tenslotte om de tuin. Ik vond het in ieder geval een hele eer om mee te mogen doen en het was een goede gelegendheid om een mooie keuze te maken. Aan het eind werd het nog heel gezellig en hebben we met vele vrienden nog lekker gegeten. We waren maar net op tijd klaar voor Zomergasten.

 

Graag citeer ik nog mijn favoriete gedicht van vandaag:

 

Meneer Koet

 

Met meneer Koet

Gaat het niet zo goed

Wat zal het zijn

Zijn vleugel doet pijn

 

Het zwemmen gaat aardig

Hij doet het nog waardig

Maar het vliegen gaat ruk

Want zijn vleugel is stuk

 

Hij vliegt al maar rondjes

Boven de grond je

staat feitelijk paf

Want het ziet er heel maf

 

Uit maar hij doet zijn best

Oefent goed op het nest

Dan vliegt hij weer uit

Maakt van cirkel een ruit

 

Ach meneer Koet

Wat voel je je rot

Ook al ben je kapot

Je bent koet ke koet goed

 

 

 

Ate Vegter, 4 september 2016

http://www.atevegter.wordpress.com

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s