476 #Champagne

Wanneer je van Nederland naar Frankrijk gaat, verlaat je op zeker moment de Nederlandse taal. Er is geen houden aan. Je stapt uit en iedereen spreekt Frans. Waar gebeurt dat precies? Op de grens tussen Vlaanderen en Wallonië. Vlaams is natuurlijk geen Nederlands en Waals geen Frans dus je rijdt al een tijdje in een zeker schemergebied maar de taalgrens is niettemin duidelijk zichtbaar, althans ik heb hem bij benadering gevonden. In België zie je op de E411 naar het zuiden op zeker moment de volgende borden: Terhulpe, Jezus Eik, Overijsse. Het zijn niet alleen de mooiste plaatsnaamborden van België, maar ook de laatste in het Nederlands. Op de volgende borden staat Andenne, Jambes, Namur-Sud. Dan weet je, het is gebeurd. Er is geen weg terug. Ja, over een paar dagen, maar daar heb je nu niks aan. Doorrijden, dat is het enige wat je kunt doen. Zo komen wij afgelopen vrijdag langs dit ijkpunt op weg naar de Champagne, in het land waar de wijn ook een landstreek is. Nog nooit heb ik zoveel Chardonnaydruiven om mij heen gezien, want daar draait het allemaal om. De Champagne ligt tegen België aangeduwd, waardoor het mooi heuvelachtig is. We zien onderweg een paar mooie vergezichten. In Epernay hebben we een gite geboekt, samen met Kohinoor en Rob. We worden verwelkomd door Guillaume, die ons de eerste middag rondleidt op de wijnmakerij van zijn familie Lequin. Om ons heen eindeloze wijngaarden en binnen enorme vaten in alle soorten en maten, alles keurig genaamd en gedateerd. Ik vraag waar de druiven met blote voeten gestampt worden, maar dat is niet meer van deze tijd. Alles gebeurt machinaal, ook het keren. We proeven de Blanc de Blancs (100% de Chardonnay), de Blanc de Noirs (100% Pinot Noir) en nog zo een paar. Des avonds gaan we uitgebreid dineren, met champagne natuurlijk. De steak hachee smaakt overlekker en ook mijn favoriete toetje, Ile flottante, komt in een zee van champagne terecht. En dit is dan nog maar een kleine proeverij. De volgende dag gaan we naar een van de grote huizen in Reims, Pommery, waar we eindeloos door duistere grotten dwalen. Twee glaasjes om weer bij te komen. De derde dag bestellen we twee doosjes en gaan we weer naar huis. Het is mooi geweest.

 

Ate Vegter, 17 oktober 2016

http://www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s