493 #Allerzielen #Monnickendam

493 Allerzielen

 

Het was al een jaar geleden afgesproken. Nard had het me gevraagd. En ik had het graag toegezegd. Leuk vond ik het. Een jaar geleden had hij mijn stukje over de dood gelezen en gevraagd of ik dat volgend jaar wilde voorlezen na de rondgang van de dood door oud Monnickendam op Allerzielen. Al zo’n elf jaar danst de dood door de straten gevolgd door een kleurrijk gezelschap: twee stappen vooruit en een stap achteruit, begeleid door doedelzak en trom en tamboerijn. In deze Allerzielentocht wordt de middeleeuwse dodendans nagespeeld door het Middeleeuws Genootschap Monnickendam. Vertrek vanaf de kerk van de Doopsgezinde Vermaning, een rondgang door de stad en dan weer terug naar de kerk. Het is een macaber spel met een serieuze ondertoon: Op de route wordt een paar keer een minuut stilte in acht genomen, daar waar in het afgelopen jaar mensen zijn overleden. Daarna zet de straffe trom weer in. Groep Hailander verzorgt de muziek en de begeleiding met fakkels geeft de dansende stoet een toepasselijke allure. Terug aangekomen bij de Vermaning mocht ik mijn verhaal houden. Je kunt het lezen in mijn stukje van gisteren, want ik heb het toch nog een beetje herschreven en ook wat aangepast zodat ik het gemakkelijker kon voorlezen. Vergelijk stukje 155 en 492 op www.atevegter.wordpress.com. Ik vond het erg leuk om te doen. Omdat de feestelijkheden in de kerk werden afgesloten mocht ik op de kansel mijn verhaal houden en was er natuurlijk iemand die mij dominee Vegter noemde, waar ik glimlachend van genoot, omdat dat het mooiste beroep van de wereld is. Het was heel bijzonder om zo een bijdrage te mogen leveren aan deze illustere bijeenkomst waarvan er toch maar zeer weinige georganiseerd worden. Ik sloot af met een gezamenlijk toost op het leven want dat is nog altijd de beste manier om de dood op de lange baan te schuiven, al trekt hij uiteindelijk natuurlijk altijd aan het langste eind. Het zou ook niet goed zijn als dat niet zo was, maar dat weet u inmiddels. Na mij droeg Marten Horjus onder orgelbegeleiding een dodengedicht voor en daarna was er muziek van Hailander. Het was een mooie avond en bij het afscheid kreeg ik nog een mooie fles wijn, de eerste fles die ik met een eigen tekst en optreden verdiend heb, dus dat is wel een mijlpaaltje. Wat is het toch fijn om een Monnickendammer te zijn.

 

Ate Vegter, 3 november 2016

www.atevegter.wordpress.com

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s