494 Zonder – 4

– Wat hebben ze gedaan, dan? vroeg Willem.

– Nou kijk, ik heb in ieder geval mijn paspoort terug, zoals je ziet. Dat meisje heeft het heel goed opgelost want ik kon niet kiezen en nu heeft ze twee stickertjes erin gelegd met twee verschillende namen. Zodra ik weet welke naam ik wil moet ik dat stickertje erin plakken en mijn handtekening zetten, snap je?

– Ja, zo ingewikkeld is dat niet, zei Willem, maar volgens mij moet jij toch even naar de dokter om jezelf te laten nakijken.

– Hoe bedoel je?

– Ik bedoel dat je je verstand moet gebruiken en die stickertjes als de sodemieter moet weggooien. Geef mij dat paspoort eens.

Hij griste het paspoort uit de handen van de man zonder naam en bladerde erin tot hij de stickertjes tegenkwam, keerde het paspoort om en liet de stickertjes bijna triomfantelijk op de grond dwarrelen.

– Wat doe je nou?! riep de man zonder naam verschrikt, terwijl hij wilde bukken om ze op te rapen.

– Nee, laat liggen, man. Je moet er nooit aan beginnen. Straks heb je gewoon een naam en ben je gewoon iemand net als ieder ander, terwijl je nu de man zonder naam bent, begrijp je?

– Eh, nou eh, ja, maar wat heeft dat dan voor voordelen? Ik wil ook iemand zijn.

– Je bent al iemand, maar dat vergeet je steeds. Jij bent de Man Zonder Naam. Wanneer heb je er voor het laatst last van gehad dat je geen naam hebt?

– Daar heb ik eigenlijk nooit last van, behalve toen op Schiphol, maar dat is altijd een beetje gedoe.

– Wat gebeurde er?

– Nou ja, dat heb ik je verteld. Ik kom bij de paspoortencontrole en ik laat mijn paspoort zien en toen zegt die man, er staat geen naam in?! En toen zeg ik tegen hem, dat klopt, want ik ben de man zonder naam en toen zegt hij, ja maar er zit wel een pasfoto in, en kijkt mij echt zo vragend aan van wat moet je nou, dus ik zeg dat klopt ook, want ik heb wel een gezicht en ik kijk hem heel nadrukkelijk aan en ik zeg, misschien haalt u mij door de war met de man zonder gezicht en toen zegt die man, ja, dat zou kunnen, neem me niet kwalijk, goeie reis, en hij geeft mij m’n paspoort terug en ik loop door en zo gaat het eigenlijk altijd en verder kan ik me geen problemen herinneren, zei de man zonder naam en hij stapte met zijn voet op de twee stickertjes en draaide ze het gras in.

– Zo is dat, zei Willem. Maar die had makkelijk praten.

 

Ate Vegter, 4 november 2016

http://www.atevegter.wordpress.com

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s