523 Joop Braakhekke

Joop Braakhekke is uitgekookt. Dat wist je al lang, maar vandaag is het echt klaar. Je zag het al een tijdje aankomen, maar toch nog onverwacht zoals dat heet. Of liever, ook al zie je het aankomen, je weet dat het niet lang meer kan duren, en je schrikt er toch van. Opeens komt zo’n man dan in alle toonaarden voorbij. Ik heb nooit gegeten in Le Garage, met z’n spiegelwanden en z’n rode tafeltjes die heel dicht bij elkaar stonden, want dat had-ie in Parijs gezien. Ik wist niet eens precies waar het was. En als ik er was gaan eten, was dat alleen maar voor de kick en had ik me er waarschijnlijk reuze ongemakkelijk gevoeld. Ik moet bij de Posthoorn in Monnickendam al m’n best doen om me niet opgelaten te voelen en te doen alsof al die tralala maar normaal is. Dat is het natuurlijk niet. Normaal is een lekkere bal gehakt. En dat is precies waarvoor je Joop kon wakker maken. Met mosterd erbij zou ik zeggen. Wat is, pardon was, het toch een leuke, originele, eigenwijze, eigengereide man eigenlijk. Dat-ie dat allemaal durft wat-ie doet. Ik herken mijzelf er in, maar ben veel minder moedig dan hij. De enige kok die als gerechten mislukken, dat dan ook uitzend, omdat Truus uit Purmerend dan ook kan zien hoe het niet moet, las ik vandaag bij Mac van Dinther, die nota bene verslaggever economie was en door een interview met Joop Braakhekke ooit culinair verslaggever is geworden. Dan heb je het enthousiasme wel ergens vooraan liggen, toch? En wat een leuke man eigenlijk, zo helemaal over de top en dan daar nog een schepje bovenop. En dat noemt-ie dan aandacht. Want dat willen de mensen. Niet per se heel lekker eten, maar wel lekker veel aandacht. Het doet mij denken aan dat flikkerrestaurant in de Haarlemmerstraat, waar je voor heel veel plezier ging eten omdat die twee nichten daar er een enorme show van maakten. Wie weet nog hoe het heet? Het ligt op het puntje van mijn tong. Ze smeten het bestek op tafel met de tekst: Dekken meiden! En: O, jij wil bij het raam zitten, daar zit je wel vaker zeker? Het is al jaren dicht helaas nadat het twee keer in de brand is gestoken door fanatieke nichtenhaters. Vreselijk. Maar goed. Vandaag is Joop dan eindelijk op reis naar z’n volgende champagne, want, zei hij, als ze in de hemel een beetje opletten dan weten ze dat ik een welkom met champagne altijd op prijs stel. Nou, dat zullen we dan maar hopen. Proost Joop! Va bene!

 

Ate Vegter, 9 december 2016

www.atevegter.wordpress.com

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s