525 #PetervanStraaten

Hij is dood. Hij wist het al een tijdje. Toen hij in september voor de vijfde keer de Inktspotprijs won voor de beste politieke tekening, zei hij al dat het de laatste keer zou zijn, dat het overliet aan zijn collega’s omdat hij helaas uitgewerkt was. Hij was toen al ernstig ziek. Boven mijn bureau staan twee boeke met cartoons van hem. Alleen de titels al doen je glimlachen: Hoe was je dag, schat? En de tweede titel, dat moet iemand echt niet tegen je zeggen, als je aan het koken bent: Er kan wel wat zout uit… Ik draai mij om en kijk in mijn boekenkast. Ik schrik me rot. Ik dacht, ik heb vast nog wel meer boeken van hem, maar dit is te erg. Ik tel er tien. Vier van Agnes en zes boeken met tekenigen. Dat heb je met al die tweedehands boekenmarkten. Haal daar maar eens de leukste cartoon uit. Het is geen doen. Het is met grappen net als met hagelslag, een boterham is lekker, maar tien is teveel. Eén per dag zou net goed zijn. Misschien is het een idee om een scheurkalender met tekeningen van Peter van Straaten uit te geven. Elke dag iets te zeuren, dat is toch leuk? Ik blader wat heen en weer. Hij is echt grappig, die man. Het begon geloof ik met Vader & Zoon in de jaren zestig al, met die rechtse vader in streepjespak en die linke jongen op de bank of in bed. Ik geloof dat we die rustig kunnen registreren als de eerste hangjongere. Die hebben het samen toch heel wat jaren uitgehouden. Zo is Peter van Straat meer nog een chroniqueur van zijn tijd geworden en geweest. Niemand die de tijd en haar eigenzinnige problemen beter in beeld en tekst kon brengen dan hij. Het waren altijd situaties die je heel snel heel dichtbij in je eigen omgeveing kon plaatsen. De truttigheid, de onhandigheid, het politieke onvermogen en de gewone dingen van alledag. Hij was er een meester in. Wie zou gedacht hebben dat je zoveel grappen kon maken over het werk op maandagmorgen? Wie wist er zoveel fijnzinige dialogen te schrijven tussen twee al dan niet blote mensen in bed? Waarom ligt mijn boek niet bij de kassa? Jammer dat ik niet net zo beroemd ben als jij. Laat maar Ben, het werkt niet. We hebben het niet over jou, hoor. Het zijn allemaal gewone zinnen, eigenlijk zonder enige lading, die voorzien van de juiste cartoon tot een hilarische situatie leiden. Dat was zijn meesterschap.

 

Ate Vegter, 9 december 2016

http://www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s