562 Verwachting

Vol verwachting klopt ons hart, zingen de kinderen, maar dat zingen ze ook niet elke dag. Ze zingen het alleen met Sinterklaas, wanneer het in de lijn der verwachting ligt dat er kadootjes verwacht kunnen worden. Ik heb het nog nooit iemand horen zingen onder de kerstboom, waar toch ook kadootjes kunnen liggen in sommige kringen. Verwachting speelt een belangrijke rol in ons dagelijks leven. In verwachting zijn is zelfs een van de mooiste staten waarin je kunt verkeren, heel wat mooier dan op wacht staan, om maar wat te noemen. Naast ons huis, in de steeg, bij de achterdeur, staat zoals de trouwe lezertjes inmiddels weten, een plastic krat voor de opvang van bezorgde pakjes. Altijd wanneer ik thuis kom kijk ik er onwillekeurig even in, ook al, en daar komt-ie, verwacht ik geen pakje. Ik kijk toch, maar ben niet teleurgesteld als er niks in ligt. Ik verwacht immers geen pakje. In de afgelopen weken was dat wel anders. De firma Stuurhoes bv in China had mij een pakje beloofd te sturen, maar dat kon wel even duren: wel 18 werkdagen. Toen het er na 18 dagen nog niet was en ik een mailtje stuurde, zeiden ze ja, maar het kan soms wel 30 dagen duren! Werkdagen! Zo bleef ik vol verwachting kijken naar die lege doos. Elke dag. En elke dag was ik teleurgesteld, want de verwachting schept de teleurstelling. Nu het pakje bezorgd is en de verwachting is ingelost, is er ook bij een lege box geen teleurstelling. Onze verwachtingsparabool wordt steeds korter. We willen wel iets bestellen, maar dan moet het er de volgende dag toch wel zijn. Voor 23.00 uur besteld, de volgende dag in huis, je kent dat wel. Laatst was ik met iemand in de stad en die zei dat ze even wat kleren ging kopen: ja, ik kan het hier gewoon eerst passen, ik krijg direct advies van een verkoopster en dan mag ik het direct meenemen. Ongelofelijk, wat een snel concept! Ik had zoiets nog nooit meegemaakt. Toch is het nog niet zo gek om even te moeten wachten. Het geeft rust en je kunt je nog eens ergens op verheugen. De sleutelmaker in de Utrechtsestraat in Amsterdam heeft dat ook goed begrepen. Als je daar in de rij staat zie je boven de toonbank een bordje met de volgende tekts: Wie wacht, hij rust en doet toch zijn plicht.

Ate Vegter, 19 januari 2017

http://www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s