636 Opa en opoe uit Groningen

Het is al even geleden dat mijn grootouders zo gezellig bij de radio zitten. Ik schat rond 1958, misschien nog iets eerder. Opa en opoe. Hij leest, zij breit. Ze praten wat. De radio staat aan. Op de radio een trouwfoto van mijn oom en tante en een foto van henzelf. Die foto ken ik goed want die heeft ook jarenlang bij ons thuis op de televisie gestaan. Fooje en moeke, noemde mijn moeder ze, wanneer ze over hen sprak. Zij verviel onmiddellijk in onvervalst Grunnens, wanneer ze haar broer of zus of ouders aan de telefoon had, op verjaardagen natuurlijk: Best nog bi Bets west, vroeg ze dan aan oom Ate: Ben je nog bij Betsie geweest, begreep ik dan, want ik luisterde mee en genoot van dit verscholen verleden van mijn moeder.

We zijn vroeger vaak bij hen op bezoek geweest, in Kornhorn, Marum en Grootegast. De volgorde ben ik vergeten. Wel weet ik dat ik in Kornhorn altijd uitzwierf naar de kippenslachterij van mijn oudoom, waar zij naast woonden. Een paar jaar geleden zag ik opeens een grote vrachtwagen van hen rijden, met de familienaam van mijn opoe op de zijkant: Storteboom. Voor al uw kippen, dacht ik er achteraan, maar dat stond er niet op. Ik geloof dat het bedrijf nu verkocht is. Mijn opoe en opa hadden een Morris Minor, zo een als er nu bij ons om de hoek staat, maar dan de gewone versie. Ze kwamen er mee naar Apeldoorn, toen mijn jongste zusje gedoopt werd en naar Rotterdam, want daar zijn foto’s van.

Ooit gingen ze er mee op vakantie. Ik ken twee bestemmingen. Ze hadden familie in Limburg. Ik weet niet hoe dat precies zit maar er is Limburgs bloed in de vrouwelijke lijn, dacht ik. En ze gingen een keer echt op vakantie naar Barrage de la Gileppe, een stuwdam in de provincie Luik. Een populaire bestemming in die tijd. Ik ben er jaren later zelf ook nog een keer geweest, for sentimental reasons. Ze waren er al weg. Spoorloos verdwenen. Nu zijn bijna al hun sporen gewist. Alleen hun graven liggen er nog bij het kerkje van Marum, maar de meeste van hun kleinkinderen dartelen al ouder wordend nog vrolijk rond. Af en toe haal ik ze weer even terug, die opoe die altijd zit te breien en die opa die pijp rookt in de deuropening van zijn huis, terwijl hij naar de lucht kijkt om te zien wat voor weer het wordt. Hij heeft daar nog geen appje voor.

Ate Vegter, 12 april 2017

www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s