657 Fluisteren #Monnickendam

Er wordt over het algemeen veel te veel lawaai gemaakt. Ik vind het prettig om een bijdrage te leveren aan meer stilte. Vandaag krijg ik die kans. We hebben al sinds we hier wonen een bootje. Eerst een ijzeren bootje, dan een rubberen opblaasboot en nu hebben we een aluminium Quicksilver van vier meter. Lang gaat alles goed, maar dan slaat het noodlot toe en breekt de versnellingshandle af. Je kan nog wel schakelen, maar het is niet meer comme-il-faut. En als dan ook nog de gaskabel het begeeft en wij letterlijk de kant opschieten is het tijd voor iets anders. Reparatie is duur en tweetakts hebben hun tijd gehad. We nu gaan voor modern, hip en als het dan toch moet milieuvriendelijk. Een fluistermotor is je van het. Je ziet ze wel eens voorbijkabbelen, die bootjes zonder geluid. Ze varen heel zacht en je hoort ze helemaal niet. Dat is met een gewone buitenboordmotor wel anders. Daar kan je mee scheuren als op een Puch en dat hoor je ook goed. Weg rust en stilte en iedereen maant je tot sloomheid. Die tijden zijn nu voorbij. Ik oriënteer me aan het eind van de zomer op fluistermotor.nl en ben al gelijk onder de indruk van de vriendelijke en rustige tone-of-voice van Ron, de eigenaar. Hij legt alles uit en ik vertel hem dat ik er in het voorjaar op terugkom. Vanmorgen heb ik dat gedaan. Eerst op de site gekeken en op grond van alle informatie gekozen voor een 60 lbs kortstaart met accu en oplader. Ik bel Ron om nog even te overleggen en hij nodigt me uit langs te komen, zodat hij alles goed kan uitleggen. Dat doe ik en rond elf uur loop ik het magazijn in Nieuw Vennep binnen, waar hij gemoedelijk aan de koffie zit, een leeftijdgenooot met net zulke dikke vingers als mijn vader. Hij vertelt hoe het allemaal werkt en wat op grond van de boot het beste voor ons zou zijn. Ik koop een 60 lbs fluistermotor met accu en oplader. We zetten alles in de auto. De motor is heel tilbaar en de accu loodzwaar. In de werkkamer zet ik de motor in elkaar en stel ik alles goed af, terwijl de accu al aan de oplader ligt. Dan installeer ik de motor op de boot. Dat zijn klusjes waaraan ik een enorme hekel heb omdat er bij mij in de materiële wereld altijd zoveel misgaat, terwijl iedereen dat leuk lijkt te vinden. Ik haal de accu op die nog net niet door de bodem heen dentert maar de boot wel flink laat zakken. Ik sluit een stekker aan en maak twee touwen los. Ik ga zitten en zet hem van 0 op 1. Daar varen we al. O, wat een genot. Ik hoor helemaal niks. Wat zou het heerlijk zijn als dat altijd zo zou blijven en dat bijvoorbeeld niemand meer in het openbaar zou bellen. Al dagdromend stuur ik naar de Pierebaan, waar ik een paar trucjes doe die Ron mij heeft uitgelegd. Dan fluister ik weer terug naar huis.

 

Ate Vegter, 3 mei 2017

http://www.atevegter.wordpress.com

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s