677 Rubber Soul Party

Het is een mooi feest. Het komt allemaal wat moeizaam op gang. De weergoden komen er eigenlijk niet uit wat voor weer zij bedacht hebben voor deze middag. Het regent en de zon schijnt, dan is het weer bewolkt, onweert het en wordt het weer helder. Op zeker moment is het zo erg dat de voorspellingen op onze telefoons op hetzelfde moment verschillend zijn, terwijl wij toch alletwee een iPhone hebben met de weer-app van The Weather Channel. Die voorspellingen veranderen dan ook nog steeds alsof ze elkaar achterna zitten. En wij maar slepen met de hapjestafel, die dan weer tegen het hek en dan weer in het midden onder de parasol moet staan, vanwege de regen. Uiteindelijk is hij daar maar blijven staan, wat in het begin een hele onlogische plek lijkt, staat-ie niet teveel in de weg en zo, maar uiteindelijk toch  een hele goed plek blijkt, want nu staat hij zo centraal dat iedereen er gemakkelijk bij kan. Dat hebben wij van te voren ook niet bedacht, maar het heeft wel iets. Ondertussen is het stiekem al wel volgelopen en gezellig druk geworden. Iedereen is er en iedereen gaat wat later ook weer weg. Daar tussenin slaat er een soort golf over je heen, een flow waar je in meegenomen wordt en dat is dan het feest. Het is een mooi feest. We draaien lekkere muziek en op de computer is voor wie dat wil een diavoorstelling van onze vakantie in Zuid-Afrika te zien, die ongemerkt platte muzak door onze muziek wurmt, totdat we dat door hebben en stoppen. Het is een lekker feest. De onbegrijpelijk grote hoeveelheid gesneden groenten is tot mijn oprechte verbazing aan het eind helemaal op, alsof er een kudde sprinkhanen is langs geweest. Wijn is er voldoende, maar bier… het bier heb ik helemaal vergeten. Ik heb gewoon geen bier gekocht en de bierliefhebbers die er zijn moeten het doen met die paar blikjes die nog toevallig in de koelkast staan. Dat is wel een aandachtspuntje voor volgend jaar. De boot is ook populair, met name bij de kinderen. We maken een rondje en Sofieke en Joep kiezen er voor om samen in de rubberboot veel verder weg te gaan dan zij mogen en wij willen. Karin fietst er achteraan en Wilfred en ik gaan met de boot op onderzoek. We vinden ze terug op de Pierenbaan. Ze stappen bij ons aan boord en we slepen het rubbertje terug naar huis. Nu is alles weer oké. De mensen zijn naar huis. Het opruimen kan beginnen en dan kunnen we gaan genieten van de mooie cadeaus. Het is een fijne dag.

 

Ate Vegter, 21 mei 2017

voor meer verhalen zie:

www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s