741 Alle mensen zijn sterfelijk

Op dit moment lees ik Alle mensen zijn sterfelijk van Simone de Beauvoir, of zoals velen het zullen kennen in een oudere vertaling: Niemand is onsterfelijk, wat misschien wel op hetzelfde neer komt, dat weet ik eigenlijk niet. Het zijn twee verhalen in één. Het eerste verhaal is dat van de jonge verveelde actrice Régine, die ten koste van alles beroemd wil worden. Zij ontmoet Fosca, een interessante zwartharige man, die onsterfelijk is. Hij is geboren op 17 mei 1279. Régine wil een relatie met hem, niet omdat ze nou zo van hem houdt, maar omdat ze via deze man voor eeuwig beroemd kan worden en er in ieder geval tot in alle eeuwigheid iemand is die aan haar denkt, denkt ze.

Het tweede verhaal is dat van Fosca: een historische roman, waarin we dicht op zijn huid zitten en de geschiedenis van Europa en Amerika meebeleven. Interessant, maar ik werd er ook een beetje ongeduldig van, ik hou niet zo van historische romans. Wel spreekt het thema onsterfelijkheid mij aan, want daar is veel over te doen. Deze Fosca heeft indertijd een drankje gedronken waardoor hij niet dood gaat. Hij laat eerst een muis ervan drinken om te zien of het werkt. Dan drinkt hij ook zelf. Hij hoeft niet meer te eten en zijn wonden genezen abnormaal snel. Hij is het na een paar honderd jaar wel beu, maar ja, er is natuurlijk geen ontsnappen, want onsterfelijk ben je niet voor een dag. Daarmee gaat het boek over de vloek van de onsterfelijkheid. Is er iemand die dit verhaal gelooft? Ik zie geen vingers. Het kan niet, daar zijn we het toch over eens. Des te opmerkelijker is het dat er wel hele volksstammen zijn die geloven dat je door de dood zelf onsterfelijk kan worden. Hen is het leven kennelijk niet genoeg. Er moet nog een eeuwig toetje achteraan. Ik denk dat zeker tien procent van mijn lezers geloven in een leven na dit leven, hoewel de bijbel, om maar een ander boek te noemen, hierover volstrekt duidelijk is in Prediker 9:5: De levenden weten dat zij sterven moeten, maar de doden weten niets. Maar goed, over de gelovigen niets dan goeds. Gelukkig is daar mijn goede vader die dat vroeger helder kon uitleggen: De gelovige leest op elke bladzijde van de bijbel het bewijs van Gods bestaan en de ongelovige leest alle bladzijden en vindt geen bewijs, zei hij. Een wijzer man dan mijn vader ben ik tot op heden nog niet tegengekomen.

Nog even terug naar Régine en Fosca. Hij vertelt zijn verhaal en gaat dan weer verder. Maar in plaats van dat zij eeuwige roem voelt, realiseert zij zich dat zij ook maar een grassprietje is, een eendagsvlieg, schuim tot aan de dood, net als wij allemaal. Alleen Fosca blijft over – en de muis.

Ate Vegter, 23 juli 2017

voor alle verhalen:
www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s