747 Slim Kerrigan

Ik zit mij wat te vervelen. Mijn Wordfeud-tegenstanders zijn al naar bed en het zou voor mij ook beter zijn naar boven te gaan, maar ik zit nog wat te pielen op mijn telefoon. Je ziet tegenwoordig iedereen op zijn telefoon kijken. Het gewone leven legt het af. Maar goed, ik kijk even op de kaart naar de N247, waar vanmiddag een ongeluk gebeurde, waardoor ik in karavaan door Zunderdorp en Zuiderwoude naar huis moest rijden. De weg is weer vrijgegeven.

Ik zoom uit en zwerf over Nederland en de wereld. Ik vlieg naar New York en bekijk de stad en het Vrijheidsbeeld in een flyover-tour, want Piep wil heel graag met ons naar New York. Prachtig, wat mooi dat dat toch allemaal kan tegenwoordig, mijmerde de oude man. Ik ga naar Vancouver, want daar woont mijn broer tegenwoordig in de buurt. Ook een mooie stad, maar voor mij zonder herinneringen. Ik zie het Queen Elizabeth Park, Science World, een soort Nemo, en het Museum of Vancouver. Dan is hij daar opeens: Slim Kerrigan (op z’n Frans uitgesproken). Hij is de held uit een boekje wat ik in 1970 voor mijn Mulo-examen heb gelezen. Slim reist met een hondenslee door Alaska en ontmoet een man die hem vertelt dat hij een moord gepleegd heeft en dat daar nu iemand anders voor veroordeeld is. Hij is stervende en vraagt Slim een brief met zijn bekentenis en wat geld te brengen naar de voor de moord veroordeelde man in, jawel, Vancouver (uitspreken op z’n Frans: Vangkouvèr). De man sterft en Slim gaat op weg. Afijn, volgt een hele spannende reis, maar het komt allemaal goed en de veroordeelde man wordt vrijgelaten en Slim trouwt met Daisy die hij onderweg heeft ontmoet.

We lazen het boekje gezamenlijk in de vierde klas in de lessen Frans van mevrouw Kriek. Mijn broer kan haar zich ook nog wel herinneren. Ze werkte samen met haar man op de Mulo en ze kwamen ’s morgens vroeg in een witte Opel Rekord naar school, behalve wanneer ze ruzie hadden gehad, dan kwam hij op de fiets. Hij kon in de klas geen orde houden en zijn lessen liepen dan ook vaak uit de hand, totdat zij binnenkwam: ‘Herman! Herman! Denk aan je hart!’ en ons getergd tot de orde riep want zij kon het wel. Ja, dat waren nog eens jaren.

Ate Vegter, 28 juli 2017

www.atevegter.wordpress.com

PS Als iemand het boekje La Mission de Slim Kerrigan van Ludovic Boutinon nog heeft, houd ik mij aanbevolen.

 

9 Comments

    1. Ik mijmeren wat over de verplichte boekjes die wij moesten lezen op de Mulo. Dat was inderdaad ook in eindjaar 1970. Voor Franse les stond mij een titel bij van: Slim Kerrigan et le sachet en peau de caribou. Dan ga je even googelen. Het verhaal wist ik niet meer en kennelijk ook niet de juiste titel,maar wat leuk om uw stukje te lezen. Voor Engels was het : Sherlock Holmes and the speckled band. Voor Duits: Emil und die detektive.
      Dank voor deze herinnering.

      Like

  1. Ongelofelijk
    Slim Kerrigan. Na zo veel jaren schiet me bij Vancouver niets anders te binnen.
    Kan me van het hele boekje verder niks herinneren maar die naam zit (inderdaad in het Frans) onuitwisbaar in mijn geheugen.
    Uiteraard ook op de Mulo gelezen in die tijd

    Geliked door 1 persoon

  2. Le pays de trentsixmille volontés.
    Une historie d’une petite fille nommée Michelle qui fait une voyage au pays du rêve etc.
    Et
    Le Renard et le Corbeau!

    Emil und die detective und
    Erlkönig (wer reitet so späte u s w)

    Slim Kerrigan and poem:
    There are 12 month throughout the year
    From January to December
    And the primest month of all the 12 etc.

    Mulo examen 1959

    Geliked door 1 persoon

  3. Zo lang geleden…
    Examen 1966… Frans, was er nerveus voor, maar haalde cijfer 9,5. Mede dankzij Slim Kerrigan, ofwel eigenlijk dankzij een geleend oefenboekje met betreffende vragen en antwoorden in het Frans voor het mondelinge examen.
    Eén van de vragen en vooral het antwoord ben ik nooit vergeten, want vond ik indrukwekkend klinken en kende ik dus uit het hoofd:

    Examinator: “Qui était Slim Kerrigan?”
    Ik: “Slim Kerrigan était un homme qui était injustement condamné aux travaux forcés a perpétuité”.

    De examinator zette grote ogen op alsof hij niet geloofde wat hij hoorde en ik kreeg, “trẽs, très bien” een 10 voor mondeling Frans!
    Na al deze jaren nu eens gegoogled en zie hier…

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s