786 Bijna Klaar

Vanmorgen eerst een rondje gelopen. Een nieuw rondje, want zoals vanmorgen heb ik nog nooit gelopen. Het begint allemaal een beetje anders dan anders, zoals elke dag anders is dan de andere terwijl wij willen dat alle dagen gelijk zijn, maar dat is niet zo. Geen dag is gelijk aan de vorige of de volgende, net zo min als er twee mensen gelijk zijn. Zelfs tweelingen zijn niet volkomen identiek en van alle beukenblaadjes in de wereld zijn er ook geen twee gelijk en dat geldt ook voor eikenblaadjes. Dat wisten Adam en Eva al. Je hebt ook niet allemaal een even groot blaadje nodig als het daarom gaat, dat weet iedereen, maar daar gaat het nu niet om. Ik loop eerst even mee met Piep naar school. De scholen zijn weer begonnen en het is voor mij de eerste dag dat ik haar weer mag brengen. Mag, want ik vind het de leukste taak van de week en ik vrees de dag dat het niet meer hoeft, dat ze zelfstandig naar school kan en dat ik haar ook niet meer hoef op te halen. Voorbij die kindertijd, waarin alles kan en alles nog mogelijk is. Dan komt de puberteit, een teit waar menigeen tegenop ziet, maar die ik zelf tot op de bodem heb uitgenut, maar dat terzijde. Dus, eerst even in de sportkleren naar school en dan mijn rondje gemaakt. Over de Vesting en dan door de stad naar huis. Even nog een klein lusje erbij over ’t Prooyen en dan langs de wegwerkzaamheden weer naar huis: ‘Kijk uit, een jogger!’ Alles bij elkaar zo’n twintig minuutjes en dat is precies wat ik vandaag moet lopen. Het moet wel even zonder Ab, want mijn telefoon is niet opgeladen en zonder batterijen begin je niks tegenwoordig, maar ik kan al heel goed uit mijn hoofd lopen. Merk dat mijn ademhalen ook steeds lekkerder haar weg vindt. Mooi. O ja, loop ik net lekker over de Haringburgwal, hoor ik geklop op het raam: ah, de jongens van de Fitstudio Waterland zwaaien! Wat is er toch allemaal gebeurd, dat ik buiten hardlopend wordt nagezwaaid door het personeel van de sportschool? Als iemand mij dat een jaar geleden had voorspeld, had ik haar direct laten opsluiten, maar nu is het dan toch zover gekomen. Bij thuiskomst komt er nog een lieve fan uit Australië langs en zo kan ook deze dag, anders dan alle andere en nog maar net begonnen, al niet meer stuk. Vrijdag de laatste etappe.

Ate Vegter, 7 september 2017

http://www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s