788 Lente in Drente

We zijn er. Na een tomeloze rit van ruim drie uur door de regen zijn we gistermiddag in Beilen gearriveerd, op Camping Vorrelveen, bekend bij vriend en familie. Dat klinkt allemaal erger dan het is. Ik rij over het algemeen al heel rustig, dat weet iedereen, en in de regen met de caravan er achter… tja. Laat ik zeggen dat het voor mij een goede remedie is om mij aan de maximale snelheden te houden. En dan heeft elk nadeel zijn voordeel, want je komt helemaal uitgerust aan op je bestemming. Tous le monde is er al en het hele veld staat vol Vegters, wat niet iedereen, maar mij toch wel een feestelijk gevoel geeft. Alsof het Sinterklaas is. Spanning en verlangen vlechten zich samen tot een mooi kleedje van onze uiteenlopende levens en opvattingen. Samen naar de camping, ja gezellig! Camping Vorrelveen is eigenlijk een aardige boer met een uit de hand gelopen hobby. Caravans in de wei, kinderspeeltoestellen in de tuin en ’s morgens voor iedereen croissantjes bakken. Hij heeft een mooi samenspel van vrijheid en regels bedacht. Dat is volgens mij een van de meest bevredigende aspecten van het runnen van een camping, dat je willekeurige passanten je eigen regels kan opleggen. Hij lacht en wij staan in de regen, want zo is het wel. Niet dat het erg is, want ik ben hier niet voor het mooie weer maar voor de familie. Wij hebben ook Tommy meegenomen. Dat gaat heel goed. Onderweg eerst een beetje miauwen en daarna lekker in slaap gevallen. Ook in de caravan gaat het heel goed, al kijkt hij wel nieuwsgierig naar buiten. Ik heb van de dierenwinkel een listig trucje geleerd om hem buiten veel vrijheid in beperking te geven, maar het is nog te nat. Goed. In de avond verzamelen we met elkaar in de boerderij. Het wordt een hele gezellige avond en alle vraagstukken van de afgelopen dagen worden opgelost als sneeuw in de zon. We zingen samen liedjes van vroeger en praten daar ook over. Vroeger is altijd wel een aardig onderwerp om het over te hebben met mensen die je een tijdje niet gezien hebt. Nu is het alweer de volgende dag. Waar moet dat heen met de tijd, als zij zo snel vooruit schrijdt, dat het vandaag al morgen is. Ik heb geen idee.

Ate Vegter, 9 september 2017

http://www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s