798 Prinsjesdag

Het was een historische Prinsjesdag vandaag. Geen gouden koets, geen troonrede en twee ministers van financiën, nou ja er was wel een troonrede, maar die er was, daar stond niks in en wat er in stond was er al uitgelekt en wat er niet in stond was dat de minister toch nog stiekem heel goed voor de zorg gezorgd had. Ja, zo kan het ook en iedereen mooi op zijn neus kijken. Ik vond Willem-Alexander het wel erg mooi doen. Het is toch vervelend als je naar je eigen feestje moet en je hebt je auto niet ter beschikking omdat die even een paar jaar opgeknapt moet worden. Ik word daar zelf ook altijd nogal onzeker van, wanneer mijn auto bij de garage is, hoewel ik graag in de veel snellere leenauto’s rijd. Er gaat toch niks boven je eigen koets en Willem weet dat. Dat zie je aan hem. Dat ligt voor iedereen anders natuurlijk, dat begrijp ik ook wel. Er zijn zelfs mensen die delen een auto. Ik moet er niet aan denken, maar Willem hield zich kranig, vond ik, had ook wel wat achter de hand natuurlijk. Ja, zo is het toevallig ook nog es een keer, maar er was dus geen gouden koets dit jaar. Dat was vroeger wel anders toen ik er zelf bij was. Ja, dat heb ik ook nog meegemaakt. Het was 1976, ik was 22 going on 23 en in zat in dienst als sergeant administrateur, admeur voor intimi, bij de Garde Grenadiers. Dat zijn die jongens die op Prinsjesdag met die grote, zwarte kolbakken op hun hoofd lopen. Nu zijn het allemaal beroeps, maar toen deden wij dienstplichtigen dat er ook allemaal bij. Ik ging mee als cameraman en heb de hele dag, die, dat laat zich raden, uitsluitend uit hoogtepunten bestond, gefilmd. Ook de gouden koets natuurlijk, want ik wist één ding, dichterbij zal ik nooit komen, of ik zal met Willem-Alexander moeten trouwen, maar daar was het de tijd nog niet naar, en – ik mag hem wel graag, maar je hoeft tenslotte niet te trouwen met iedereen die je aardig vindt, dat wordt al heel snel bijzonder onoverzichtelijk en niemand is erbij gebaat. In ieder geval hadden we deze dag goed voorbereid. We begonnen al heel vroeg en eigenlijk begon het al maanden van te voren met oefenen en dollen en grappen en grollen en zo kwam het dat ik op een dag in vol ornaat inclusief kolbak de administratie van de Koningscompagnie van het 11e Pantserinfanteriebataljon Garde Grenadiers zat te doen. Dat was op zich niet zo vreemd, want dat was het onderdeel waar ik diende maar de kleding was voor die taak wellicht wat overdressed. Toch heb ik er goede herinneringen aan overgehouden. Laat ik het zo zeggen, ik weet het allemaal nog en dat is al heel wat op mijn leeftijd.

 

Ate Vegter, 19 september 2017

www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s