800 Zoele zachte zomer

Het is een mooie dag. De zon straalt en de regen faalt. Het is druk op de weg vanwege een motorrijder die ter hoogte van Broek in Waterland onderuit is gegaan, maar daarna is alles weer rustig en klimt de zon verder omhoog. Het is de eerste dag van de herfst, of de laatste dag van de zomer, het is maar wat je karakter is, hoe je dat ziet. Ik hou erg van die overgangsdagen, alsof het leven meer betekenis krijgt wanneer een nieuw seizoen begint. Ik hou ook nog steeds van nieuwe dingen en oude kaas, dat zal wel blijven, hoe oud ik ook word. Bij het ziekenhuis rij ik eerst verkeerd, voor de tweede keer in een paar dagen. Er is maar één van de twee ingangen toegankelijk. Het parkeren is vrij omdat de betaalautomaten defect zijn. Dat heeft ook iets moois, dat gelukkig niet alles perfect is, het stelt mij vaak gerust. Ik parkeer net als de vorige keer naast de Citroen DS, waar ik blij van word. Dr Wit is nog niet vertraagd en de PSA is mooi verlaagd. Nog niet helemaal wat-ie wezen moet, maar het gaat de goede kant op. Ik heb wel wat pijnklachten hier en daar, maar het geheel wordt toch overstraald door mijn in de afgelopen weken opgebouwde goede conditie. Toch heb ik na een bezoek aan het ziekenhuis altijd wat meer tijd voor mezelf nodig. Ik weet ook niet wat dat is, maar ik kan me niet zomaar weer in het leven storten. Of het komt door al die mensen of door mijzelf of door dr Wit, daar ben ik nog niet uit, maar gelukkig zakt het na een paar dagen vanzelf weer af tot mijn normale omgangsvorm. Op de terugweg blijf ik rechts rijden, een ongebruikelijk baan voor mij, maar het voelt aangenaam om iedereen voorbij te laten gaan en er ontstaat rust. Wist ik helemaal niet dat dat zo gemakkelijk is. Heeft ook met geluk te maken en met de weliswaar regenachtige maar toch ook zoele zachte zomer die nu zomaar voorbij is. Wat is dat toch? Alles gaat voorbij. Gelukkig maar. De Engelsen zeggen het zo mooi: You cannot have the cake and eat it. Mooier kan ik het in ieder geval niet onder woorden brengen. Ik rij langs de apotheek. Morgen zijn de medicijnen klaar. Nou ja, medicijnen, het is maar één pilletje Bicalutamide per dag, dat moet al het werk doen om mij bij de les te houden. Dat dat kan tegenwoordig, dat is wel bemoedigend.

 

Ate Vegter, 21 september 2017

www.atevegter.wordpress.com

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s