804 Rotterdam in Monnickendam

Op de dag nadat Feyenoord voor de tweede keer in successie een wedstrijd verliest komen er een paar oude supporters naar Monnickendam. Het zijn klasgenoten van de middelbare school, waar ik in de jaren zeventig, het is eerlijk waar, mee op school zat. Bijna allemaal zijn ze zelf ook in het onderwijs terechtgekomen, want na de Havo deden we de Pabo, ofwel de Pedagogische Academie ofwel de Kweekschool met den Bijbel, met leraren met klinkende namen, zoals dat bij jeugdherinneringen hoort. Hoe lang is dat al niet geleden. Ik zei het al, ruim veertig jaar.

Het is na dagen van regen eindelijk ook weer eens mooi weer en de zon is er ook en zo komt iedereen als vanzelf in een goed humeur. Helaas moet een van de genodigden verstek laten gaan, maar met z’n vieren hebben we er toch een leuke dag van gemaakt, al zeg ik het zelf. Ik heb de stadsgids gevraagd met ons een kleine rondwandeling door de oude stad te maken en zo hoor ik ook zelf nog weer van alles wat ik niet wist. We beginnen op de Beestenmarkt waar al bijzonder veel over te vertellen is. Ik merk plotseling dat we daar veel hoger staan dan op de Fluwelen Burgwal, wat mij eerder nooit was opgevallen, al had ik het wel gezien. Op het Noordeinde horen we over de zeepzieders De Bruin en Visser, die een gezamenlijke Bruinvis op zo ongeveer het grootste woonhuis van Monnickendam hebben geplakt, vervolgens ruzie kregen waarna één hunner verder is gegaan onder de Gekroonde Bruinvis. We bespraken de geschiedenis van de stad met al haar katholieke en protestante perikelen, met pest en water en vuur en Gelderse troepen als grootste vijanden. En in de muren zie ik opeens de ankers van de bovenleiding van de vroegere elektrische tram en niemand die weet waarom die twee gevels op het Noordeinde zo mooi rond omhoog lopen, vast niet tegen het wildplassen, maar waarom dan wel? En met een hoofd vol vragen slaan wij daarna in de tuin aan de koffie, waarna we een rondvaartje per boot maken, om zo de geschiedenis te laten bezinken en de stad weliswaar in het heden, maar toch van een andere kant te bekijken, onder de onhoorbare klanken van onze fluistermotor als grote drijvende kracht.

 

Daarna hebben we heerlijk gegeten bij de Thai. Helaas was onze lieve Richard er niet, maar het eten was toch overheerlijk en lekker pittig en we lieten het ons goed smaken en genoten van de verhalen van vroeger en maakten ons zorgen over het onderwijs van vandaag en even waren we verlost van het heden en hoefden we niet aan het debacle ons geliefde clubje te denken, want iedereen weet dat het leven van een Feyenoordsupporter toch al niet over rozen gaat.

 

Ate Vegter, 25 september 2017

www.atevegter.woirdpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s