839 Ich bin ein Berliner

Ik ken weinig huizen met zoveel achterdeuren als het onze. De meeste huizen hebben een voordeur en een achterdeur en zo is ons huis ook begonnen in 1960. Maar een van de vorige bewoners heeft de losse schuur aan het huis vastgemaakt en van de vrije buitenruimte tussen huis en schuur een klompenhok gemaakt, waar nu inderdaad onze schoenen staan – en de piano.

De oorspronkelijke achterdeur heeft nu gezelschap gekregen van nog drie achterdeuren en nog eens vier openslaande tuindeuren. Ik schrik er zelf ook van, maar het is echt waar. De schuur is werkkamer geworden en de rest is geschiedenis. Al die deuren zijn wel bijzonder handig voor een goede zone-indeling en dat komt van pas wanneer je verschillende huisdieren hebt. Zo zitten de konijnen Mick en Stevie in de meest oostelijke zone, die bestaat uit de werkkamer, zeg maar Oost-Duitsland en de tuin, het achterland, een enorm gebied natuurlijk, vergelijkbaar met Polen en Rusland. Tommy woont in het vrije Westen met al zijn vrijheden en verleidingen, waarbij de deur naar de werkkamer functioneert als Berlijnse muur – voor wie nog weet wat dat is. Julie de dwerghamster woont voor zijn eigen bestwil in een aparte zone, geïsoleerd maar wel met enige bewegingsvrijheid, een soort West-Berlijn. Nu begint Tommy de laatste tijd steeds meer grensoverschrijdende bewegingen te maken. Het klompenhok is een gedemilitairiseerde zone, waar met behulp van de gangdeur soms de konijnen, maar meestal Tommy woont, maar nu is dat niet meer genoeg. Hij heeft veel belangstelling voor Julie en is ook onderhandelingen begonnen met de konijnen. Hier zie je hem bij Checkpoint Charlie zijn Ich-bin-ein-Berlinerspeech houden om de konijnen maar te verleiden tot meer samenspeling. Die hebben een voorzichtige grondhouding, maar schrikken toch niet meer zo van de nieuwe nabijheid als vroeger. Er zit duidelijk vooruitgang in de zaak. Bijkomende complicatie is wel dat de werkkamer een open verbinding heeft met de tuin, middels het konijnenluikje, wat eigenlijk een kattenluikje is en dat weet Tommy heel goed.

Nu hebben wij in onze wijsheid bedacht dat Tommy pas na de winter echt naar buiten mag, dus dat geeft af en toe nog wel wat hilariteit, wanneer de jager opgejaagd wordt. Hij vindt het niet leuk om in het bijzijn van de koijnen door ons gecorrigeerd te worden en laat zijn territoriale aspiraties dan ook gemakkelijk varen. Kortom, er zit schot in de zaak en wij verwachten dat tegen het voorjaar alle grensgeschillen tot het verleden behoren, iedereen in vrede met elkaar leeft en de muur kan worden afgebroken.

Ate Vegter, 29 oktober 2017
www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s