888 Zingen in het donker

Het is precies een jaar geleden dat wij voor het eerst met een paar ouders van de Binnendijk, dat is de school waar Sofieke alles leert, kerstliedjes gaan zingen. Het ontstaat zo spontaan, dat ik niet eens meer weet hoe, maar we oefenen een paar keer in De Bonte Os en dan gaan we tijdens het kerstfeest de klassen rond met Vier kleine kaarsjes en andere kerstkrakers.

Van André Hazes tot Stille Nacht en van White Christmas tot Last Christmas, van religieus tot seculier en weer terug natuurlijk, want daar draait het allemaal om in deze wintertijd. Een paar dagen later zingen we in de bittere kou met een wat uitgedund koor op de Middendam. We vinden het zo leuk dat we in de weken erna willen blijven zingen en printen bijna alle teksten van Charles Aznavour uit, maar opeens is iedereen weer druk en bezet en neemt het gewone leven weer zijn loop. Weg Binnendijk Kerstkoor. Opgelost in de mist van de tijd.

Tot vorige week. Een paar berichtjes zijn maar nodig om de Kerstkoor WhatsApp nieuw leven in te blazen en na twee keer serieus niet oefenen staan we dan donderdagavond om zes uur op een van de warmste winteravonden ooit in het donker voor de ingang van de Grote Kerk, met een vuurkorf als accessoire het hele internationale kerstrepertoire te zingen, terwijl de mensen binnenstromen, want het kinderkerstfeest begint zo om half zeven. We zingen onze longen weer helemaal schoon en gaan dan ook naar binnen, genietend van al wat de verschillende klassen, eh, groepen te zingen hebben. Het zijn mooie verhalen waar we niks van kunnen verstaan, maar het is met veel enthousiasme gebracht en de kerkelijke entourage omgeeft het geheel met een warme ervaring van dik tweeduizend jaar.

Na afloop verzamelen we bij de koffie waar we opnieuw de hele liederencyclus ten gehore brengen, nu in een voor de afwisseling wat willekeurige volgorde, want het moet voor onszelf ook leuk blijven, maar wel met spontaan in de rondte dansende kinderen die het feestelijke en kinderlijke karakter van het hele verhaal nog eens nadrukkelijk onderstrepen. Het is heerlijk om zo te zingen en niet alleen de lichtjes branden vol vuur, ook onze hartjes voelen warm van het samenzijn. Nog even hoop ik dat echt alles meezit en dat het is begonnen te sneeuwen wanneer wij weer naar buiten gaan en naar huis moeten, maar het is helaas nog steeds heerlijk weer en de opwarming van de avonden lijkt ook hier serieus begonnen.

Geen chocolademelk is meer nodig om toch met een warm gevoel naar bed te gaan. Ik speel met Sofieke nog een paar galgjes en lees haar voor over het verschil tussen een paard (heel stom haar en knokige knieën) en een zebra (prachtige manen en ruikt naar bloemetjes) en dan is ook deze kortste dag voorbij.

 

Ate Vegter, 22 december 2017

www.atevegter.wordpress.com

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s