903 De laatste aankopen van het jaar

Het is vrijdagmiddag, de laatste dag van de vakantie. We delen de vanmorgen gebakken appeltaart in tweeën en nemen de helft mee naar Mezz en Pax, waar Piep gaat logeren. Dan hebben we de tijd aan onszelf. We gaan winkelen. Lief heeft uitgelegd dat we alle tijd nemen en ontspannen gaan winkelen. We beginnen in Purmerend. Het verloopt aangenaam en rustig.

Wel is er wat leegstand in de binnenstad en wordt ook hier de detailhandel genadeloos achter de vodden gezeten door het internet, maar in het overdekte winkelcentrum regent het niet. We lopen alle schoenenzaken af. Onderweg komen we een heel leuk jurkje voor Piep tegen, maar we weten niet of zij het ook leuk vindt. Wel dat ze het niet zal dragen, wanneer het haar niet bevalt. Dat zou ik ook niet doen, maar de tijd dat ik af en toe een jurkje droeg is sowieso al behoorlijk lang geleden, dus misschien telt dat niet. We sturen een fotootje en krijgen per kerende post een enthousiaste reactie: Ze wil hem héél graag! Dat is mooi en volkomen ontspannen rijden we naar huis, nadat ik Parkmobile heb gedeactiveerd. Dat gebruik ik nog maar net en het geeft wel enige spanning, maar verder is alles onder controle. We twijfelen nu over de avond. Naar de sauna of binge watching naar Dark, dan zitten we er gelijk goed in. We kiezen voor de sauna. Nu alleen nog iets eten. Bijna alles is dicht in deze eerste week van het nieuwe jaar, maar de Thai helpt ons uit de nood. Even later komen we volkomen ontspannen aan bij de sauna in Den Ilp. Op de deur hangt een briefje. We zijn vol. Alleen toegang met abonnement of wanneer je gereserveerd hebt. De mededeling bevalt mij bijzonder vanwege zijn hartelijke, ontspannen tutoyerende toon. Waar vind je dat nog? Ik sta op het punt weer in de auto te stappen, maar Lief staat al nietsvermoedend in de rij. Ik probeer het haar uit te leggen, maar ze kijkt mij aan alsof ze wil zeggen, we zijn zo aan de beurt. Dan zegt ze: ‘We zijn zo aan de beurt.’ Even later zijn we aan de beurt. ‘Jullie hebben geluk,’ zegt de vriendelijke medewerker en we mogen naar binnen. Binnen is het heel rustig en meer dan ontspannen zitten we even later aan de leestafel met koffie en wijn.

‘Morgen mag Piep nog een horloge uitkiezen en dan stoppen we met kopen,’ zegt Lief dan opeens. Omdat ik geen slokje neem verslik ik mij ook niet, maar het hakt er wel in. ‘Tot 21 mei,’ probeer ik nog, want dat is mijn verjaardag. ‘Nee, het hele jaar,’ beslist ze streng. ‘We mogen alleen naar de IJ-hallen,’ bedenkt ze de eerste uitzondering. ‘En wanneer iets kapot is, proberen we het eerst te maken.’ ‘Dan wil ik nog wel een nieuwe stuurhoes,’ pleit ik. Ik weet niet wat het is, maar stuurhoezen hebben de laatste tijd een enorme aantrekkingskracht op mij. ‘Nee,’ zegt ze, ‘je hebt er al vier.’ Ik berust.

 

Ate Vegter, 6 januari 2017
www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s