929 Gerookte makreel

Vanmorgen eindelijk weer eens hardgelopen. Eerst met Piep naar school gehuppeld en dan met Georg Friedrich Telemann richting de hefbrug. Alles is er nog. Er is weinig veranderd. Een half uur ineens is nu nog te veel en ik zet in op drie keer tien minuten met steeds drie minuten wandelen bij wijze van pauze. Het regent ietsjepietsje, eigenlijk te weinig voor het lekkerste lopen maar we doen het ermee.

Langs de N247 loop ik via het schelpenpad, wat wel eens nieuwe schelpen mag krijgen en zijn naam op de kaart, want Google en Apple kennen het niet. Wel is er een serieus Schelpenpad in Monster, Hellevoetsluis, Terneuzen, Ter Heijde en Arnemuiden. Maar laat ik mijn kop erbij houden, want even verder zijn ze met een enorme tractor langs de wallenkant gras aan het maaien en het zou wel treurig zijn wanneer ik bij het passeren van die enorme wielen even zou struikelen en ter ziele zou gaan. Opletten dus en onder begeleiding van de Sabre Dance van Aram Khachaturian rennen we naar de Kloosterdijksluis, altijd mooi voor een plaatje. Dan langs Astérix en de kerkbladabonnee op naar de Fitnessstudio, die we ongezien voorbijrennen. Bij Gebroeders de Boer ruik ik onmiskenbaar gerookte makreel en ik zie het ook hangen en onmiddellijk voel ik mijn moeder die op dinsdag met de fiets naar de markt gaat en terugkomt met volle fietstassen met verse groenten en gerookte makreel. Jarenlang heb ik dat op dinsdag gegeten, waaruit je de terechte conclusies zou kunnen trekken dat het mijn neus uitkomt en ik geen katholieke opvoeding heb genoten. Ik loop langs de auto met het opschrift Ambachtelijke Rokerij en denk Geen Geouwehoer Makreel Van De Boer, maar dat kun je niet op de auto zetten. Dat moet dan toch worden Geen Geouwehoer Vis Van De Boer, want ze doen ook in gerookte paling, of je zet dat op de andere kant: Voor Allemaal Gerookte Aal. Of: Ik Haal Voor Mijn Broer Gerookte Aal Bij De Boer, maar dat is te lang voor zo’n klein busje.

Zo ben ik ongemerkt al bijna weer terug. Nog even langs de bakker en de slager en dan bij Carabas, ga daar nou eens langs om iets leuks te laten maken, rechtsaf de steeg door. Hè, hè, we zijn weer thuis. Tommy staat ongeduldig bij de deur. Zodra ik binnen ben wil hij naar buiten. Nou vooruit dan maar, ga jij Bob maar zoeken. Dat is goed, zegt-ie, maar eerst de konijnen. En hij is weg.

Ate Vegter, 1 februari 2018
www.atevegter.wordpress.com

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s