936 Wat doen we met Valentijn?

Ik vind het een mooie naam, Valentijn. En een mooie film. Alweer een tijd geleden dat ik hem gezien heb, maar hij onroerde mij zeer. Valentijnsdag komt gelukkig elk jaar terug. Dat kun je niet zo gemakkelijk vergeten. Mijn dochter weet het ook al precies:
‘Papa, volgende week is het Valentijns.’
‘O ja? Wat gaan we dan doen?’
‘Uit eten!’
‘Daar weet ik niks van.’
‘Dat heb ik met mama afgesproken.’
‘O, dan zal het wel doorgaan, denk ik.’

Mijn dochter zit wat dichter bij het epicentrum van ons gezin dan ik, daar kom je op zulke momenten wel achter, maar ze is ook een goede communicator zodat ik toch snel op de hoogte raak en niet overal achteraan hobbel.
‘Ja, maar ik heb nog nooit een Valentijnskaart gekregen!’
Haar gezicht betrekt bij deze openhartigheid. Ik weet hoe pijnlijk het moet voelen want het genoegen is mij ook nog nooit overkomen terwijl het toch een levendig gebruik lijkt te zijn. Misschien liggen wij niet zo goed in de markt bedenk ik, maar dat zeg niet tegen haar. Ze is nog maar negen en misschien nog niet bestand tegen al te harde conclusies. Bovendien ben ik er zwaar van overtuigd dat zij een betere partij is dan ik, maar dat zeg ik al helemaal niet:
‘Nee, dat is wel een beetje verdrietig, maar jij hebt er al wel een paar keer een geschreven en dat is nog veel mooier dan er een krijgen.’
‘Dat is waar,’ zucht ze, ‘ga je ook bloemen kopen voor mama?’

Ik vind dat wel een goed idee, maar mijn Lief houdt niet zo van bloemen in huis, omdat ze het zielig vindt dat bloemen na het plukken zo kort leven en dan is het toch een beetje een hopeloze missie. Aan de andere kant vind ik het altijd heel erg leuk om samen met mijn dochter bloemen te kopen, waarbij zij dan geheel volgens haar eigen smaak een boeket mag samenstellen. Bovendien vind ik Valentijn meer iets voor nieuwe ontluikende liefdes dan voor bestaande relaties, maar dat wordt veel te ingewikkeld om uit te leggen zonder allerlei ongewenste misverstanden op te roepen, dus ik zeg:
‘Dat is een heel goed idee, maar dan doen we het na Valentijn, want dan is het rustiger in de bloemenwinkel en dan mag jij ze uitzoeken.’
‘Joepie! Waar gaan we uit eten?’
‘Dat mag mama zeggen.’
‘Zullen we in het pannenkoekenrestaurant gaan eten?’
‘In de Witte Swaen in Broek bedoel je? Dat is altijd goed. Dan zal ik ze even bellen.’
‘Dat ga ik het mama vertellen.’
‘Dat is goed.’
‘Jippie!’

Ate Vegter, 8 februari 2018
www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s