985 De week van de Matteüs

Soms vraagt iemand wel eens hoe ik toch aan al die stukjes kom en waar ik de inspiratie vandaan haal. Ik weet dat eigenlijk niet goed. Ik wacht nooit op inspiratie maar meestal begint een stukje gewoon in mijn hoofd. Een onderwerp alleen is niet genoeg. Er moeten verschillende haakjes aan zitten, zodat ik er een verhaaltje aan kan ophangen.

Meestal ontvouwt dat verhaaltje zich dan vanzelf en gaat het soms gelijk al alle kanten uit. Dan spring ik snel uit bed en schrijf ik het op voordat het weg is. Nooit te lang wachten. Vanmorgen luister ik in de Volvo naar Margriet Vroomans op radio 4. Ik bedenk nu dat ik haar nog een berichtje moet sturen dat ze op het eind van haar programma niet alleen de oplossing van het dagelijkse cryptogram moet geven, maar ook de opgave. Een cryptogram die je niet kunt oplossen is vervelend, maar een oplossing hebben zonder te weten wat de opgave is verscheurt nodeloos meer hersencellen dan je lief is. Verder is het de week van de Matteüs zoals ze de goede week voor Pasen tegenwoordig noemen en ik wil haar ook vragen of ze misschien een keer een stuk van de Matteüs Passie wil draaien in de Nederlandse vertaling van mijn zusje. Die is echt zo mooi en dat weet geen mens. Iedereen denkt altijd maar dat de Deutsche Originalfassung beter is, maar die is alleen beter dan de straatvertaling van Jan Rot. De vertaling van mijn zusje is vele malen mooier, maar ik ben wel een beetje bevooroordeeld, omdat het mijn zusje is natuurlijk. Luister zelf maar eens, je kunt de cd nog wel bestellen denk ik. Wel kan ik begrijpen dat mensen Duits gezongen mooier vinden dan gesproken, want dat vind ik zelf ook. Voor Nederlands weet ik dat zo net nog niet.

Ondertussen draait Margriet een hele oude versie van de Matteüs uit 1962, die zo akelig langzaam gezongen wordt, dat je bijna het idee krijgt dat ze het toerental verkeerd heeft ingesteld, zoals mij vroeger ook wel overkwam toen ik plaatjes draaide van 45 toeren op de elpeesnelheid van 33 toeren per minuut. Dat verschil hoor je echt wel en het verschil tussen 1962 en 2018 is ook meer dan je verwacht. Plaatjes draaien is momenteel wel weer helemaal terug, dat weet iedereen, maar ik wil het nog even over Margriet Vroomans hebben. Dat doen we dan morgen maar.

Ate Vegter, 27 maart 2018
http://www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s