995 Zondaars in Spijkerbroek

Het is een bijzonder boekje tussen de moderne Ludlums, Grishams en Wieringa’s. Het ziet er oud uit en versleten. Ik tref het aan in de boekendozen van mijn schoonmoeder, die nog veel meer gratis boeken in de aanbieding heeft dan ikzelf. De concurrentie op de boekenmarkt is moordend, dat weet iedereen en dat is op de gratis-boekenmarkt niet anders.

Regelmatig sleep ik er wat weg om te lezen, maar ook om het in eigen huis, of liever gezegd voor het eigen huis, aan te bieden. Mijn eigen winkeltje loopt overigens een stuk beter sinds ik er Gratis Boeken op heb gezet in plaats van Bibliotheek, wat ook een heel suf woord is.

Het meest bijzondere aan dit onooglijke boekje is de titel: Zondaars in Spijkerbroek. Dat spreekt mij aan als een kroket met mosterd. Ik wil er meer van weten en blader het door. Het is is een roman van Françoise d’Eaubonne, gepubliceerd in 1958 onder de Franse titel Les Tricheurs. Er staan prachtige zwart-witfoto’s in van de gelijknamige film, met Pascale Petit, Jacques Charrier en een hele jonge Jean-Paul Belmondo. Het boek is geschreven naar aanleiding van de film, in plaats van andersom. Mooie foto’s van Parijs, scooters, een jaguar in de hoofdrol en stijldansende jongens en meisjes.

Jongeren in Parijs eind jaren vijftig, die uitgaan en zich zoals elke generatie afzetten tegen de bourgoisie, met elkaar dansen en naar bed gaan, met alle complicerende verwikkelingen van dien. De sfeer is typisch jaren vijftig, met veel jazzmuziek en orkesten en nog keurig in het pak en in jurkjes gestoken jongeren. Er is amper een spijkerbroek te bekennen, daarom is de titel waarschijnlijk nogal controversieel in die tijd. Voor tricheur heb ik eigenlijk geen goede vertaling kunnen vinden. Het is iemand die de boel belazert en dat komt ook wel uit in het boek, maar er ontbreekt een Christelijke achtergrond, zodat de vertaling zondaars nogal komisch overkomt. Het is de tijd van het ontluikende existentialisme en nihilisme. Dat speelt ook in de gesprekken een hoofdrol.

De film is destijds een groot succes met lange rijen voor de kassa’s en tegelijk wordt hij afgekraakt door diezelfde bourgoise, dat kun je begrijpen. In deze tijd komt het allemaal nog al achterhaald en typisch midden twintigste-eeuws over. De jaren zestig hebben de tijd nog niet opengebroken. De stijl is erg romantisch en bijna weekmakend om te lezen. Is er iemand die het boek ooit gelezen heeft of de film gezien? Op internet zijn wel een paar fragmenten te zien, maar de hele film heb ik nergens kunnen vinden. Ik zou hem graag zien.

Ate Vegter, 6 april 2018
www.atevegter.wordpress.com

1 Comment

  1. Met zo’n titel zou ik ook onmiddellijk een boek oppakken. Helaas kan ik je niet blij maken met een tip over de film.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s