996 Vertekende beelden van de werkelijkheid

Die hardloopfotootjes zijn ook elke keer maar hetzelfde. Dat komt omdat ik ze steeds op dezelfde manier neem: hardlopend in de selfiestand. Een grijns tegen de zon en geen tijd om er al te veel aandacht aan te besteden. Ik neem ze onder het lopen. Het enige wat er verandert is de bril, de baard en het weer. Vandaag is het roetkoud, zou mijn nu dode moeder zeggen.

Het is net aan twee graden en er snijdt een venijnige oostenwind over het kale, harde Hemmeland. De lente moet hier nog beginnen. Ik draag mijn trainingspak en dat is al een teken dat het te koud is buiten. Wel schijnt de zon volop en zijn er gunstige berichten. Morgen gaan we echt beginnen met een plotselinge negentien graden. Als we dat nog maar kunnen verwerken. Slaan we dan alle voorjaarsmoeheid over of wordt je daar juist zo lamlendig van, die weersveranderingen waar ik zo van hou en die behalve de taal de tweede reden zijn om niet in het buitenland te willen wonen. Hoe mooi het weer daar ook is, het is vakantieweer.

Ik loop vandaag training twintig. Dat is drie keer tien minuten met steeds drie minuten wandelen ertussen. Tenminste dat is de planning. Aan het eind van de eerste tien minuten ben ik bijna bij mijn geliefde Hollywoodmonument en besluit ik gewoon door te lopen. Ik loop het hele rondje in één keer uit, in ongeveer 35 minuten. Nu ben ik ongelofelijk trots op mijzelf. Ik herinner mij nog van vorig jaar dat ik die drie keer tien minuten maar amper en onder veel gevloek haalde. Nu is de vrede van de getrainde mens in mij neergedaald als een duif op een platje en geniet ik van de serene rust van het doorlopen op karakter. Ik hoef alleen maar alle adviezen om nu toch maar te stoppen in de wind te slaan. Dat is dus verstand op nul. Ik weet nu één ding zeker en dat is dat ik doorloop tot de steeg naast ons huis. De ultieme bevrediging is iets te bedenken en dat ook te doen.

Ondertussen geniet ik van de enorme vrachtwagens op het Galgeriet: Bijwaard en Profile Tyre Center. Ik loop er vlak langs en voel de warmte. Wat zal ik dat straks missen. Thuis ga ik op de weegschaal staan: 87,7. Iedereen zegt dat je je niet vlak na het sporten moet wegen omdat dat een vertekend beeld geeft, maar als je naar iedereen luistert kom je nooit nergens en eerlijk gezegd ben ik mijn hele leven lang al gek op vertekende beelden, het zijn mijn spiegels van de werkelijkheid.

 

Ate Vegter, 7 april 2018
www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s