998 Narcis, Rita en mijn moeder

Het is warm, zo’n negentien graden. Het voorjaar is begonnen. Moest ik gisteren nog volleyballen, vandaag kan ik lekker lezen in de tuin. Er is niets te doen dan alleen De Heilige Rita van Tommy Wieringa en de boodschappen.

Na het zevende hoofdstuk pak ik het lijstje voor de Deen op en vul het aan met kaas, vleeswaren, macaroni en geraspte parmezaanse kaas. Die laatste twee alleen vanwege een scène in het boek van Wieringa waarin de zin: ‘Elleboogjes, een zakje parmezaanpoeder.’ staat. Waarom? Waarom zet ik dat op mijn boodschappenlijstje? Om te eten wat ik lees? Wat is dat voor onzin? Het zet zich vast in mijn hoofd. Het is geen dwangneurose, het is gewoon een iets langer boodschappenlijstje. Kunnen gewoon elleboogjes van het huismerk zijn en Parmigiano Reggiano bijvoorbeeld.

Ik pak twee tassen, waarvan één met lege flessen, die ik later vergeet in te leveren, en stap in de auto. Het wordt steeds drukker in de winkel op zondagmiddag, maar het is nog steeds een aangenaam tijdstip om uitgestelde verplichtingen na te komen.

Op weg naar de supermarkt rijd ik over de Lijnbaan langs het groene hart. Een lange sliert van narcissen slingert langs de waterkant. Ik denk als elk jaar onmiddellijk aan mijn moeder. Ik sla linksaf de Drevel op en parkeer op de Weerder. Ik maak een paar foto’s. Mijn moeder, die toch geen heilige Rita was, heb ik in mijn kindertijd slechts op één zonde kunnen betrappen. In het voorjaar staan er langs de kant van de Schiebroeksesingel in Rotterdam ook altijd volop narcissen. Ik zie mijn moeder, grijze geruite jas, boodschappentas in het gras. Ze bukt en plukt en plukt. Dan loopt ze naar huis. Ze kijkt me aan: ‘Er staan er genoeg. Niemand zal een bosje missen.’ Daar heeft ze wel gelijk ik al zou je dan ook wel een bank kunnen beroven. Zo komt ze elk jaar even langs.

 

In de winkel is het prettig rustig en ik koop alles wat ik nodig heb, plus een paar impulsaankopen (linzen-soeppakket en bifi worstjes). Dat mag alleen in de supermarkt. Op de terugweg kom ik nog een sliert narcissen tegen. Ik maak weer een foto, al is het dan al niet meer nodig.

Ate Vegter, 9 april 2018
www.atevegter.wordpress.com

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s