1042 Ik ben geboren in Apeldoorn

De opa van mijn dochter heeft zijn hele leven in hetzelfde huis gewoond. Toen hij trouwde kocht hij het huis van de buren erbij, niet voor zichzelf en zijn bruid, maar voor zijn ouders. Zo woonde hij van geboorte tot dood in hetzelfde huis op het Noordeinde. Ook mijn vrouw heeft haar hele leven in Monnickendam gewoond. Mijn  dochter ook, maar die is nog maar net begonnen.

Zelf ben ik daar min of meer bij komen wonen. Zo voel ik mij ook, een vreemdeling en een bijwoner. Ik hoorde laatst een verhaal over allochtonen en autochtonen. Je kunt daarbij letten op de begrafenissen: waar moet je heen als er een begrafenis is? Toen wist ik het zeker, want ik was juist in die tijd regelmatig met mijn zusje op een begrafenis te vinden, de hele generatie van mijn ouders was aan het omvallen en iedere keer gingen we weer naar Groningen, waar iedereen van vroeger nog woonde.

Alleen wij moesten zo nodig naar Apeldoorn en Rotterdam en ik moest nog weer verder naar Amsterdam en Monnickendam. Mijn grootouders van alle kanten woonden dus in Groningen en wij gingen daar dan ik weet niet hoe vaak heen. Koffie drinken met oude wijven erbij.

De opa van mijn opa kwam nog van verder. Hij was een Franse troubadour, een Hugenoot, een zigeuner zeggen sommigen, gevlucht voor de katholieke inquisitie en dan gaat er niks boven Groningen. In Groningen maakte deze Franse zanger op een mooie Pinksterdag een meisje zwanger. Dat beviel heel goed. Ze noemden hem Ate en hij kreeg de achternaam van de moeder, want hij was buitenechtelijk. Onecht noemden ze dat vroeger. Anders had ook mijn moeder De Vallon geheten.

Die Ate werd ook groot en ouder en vader van mijn opa, die vader werd van mijn moeder. Hij had zwarte oorbelletjes in zijn oren, met goud erin. Daarvan werd de begrafenis betaald. Hij werd geboren in 1854 en overleed in 1928. Mijn moeder was toen elf. Zijn zoon, mijn opa, was grossier in groenten en fruit.

Mijn andere opa heb ik nooit gekend. Hij was huisschilder en overleed in 1918 toen hij 42 was en mijn vader twee. Dus kinderen, heb je nog een oma of opa, geef ze een knuffel en een zoen, zolang je dat nog kan doen.

Ate Vegter, 25 mei 2018
www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s