1072 Een mooie dag

Het is vandaag donderdag maar ik ga toch met de bus. Dat zit zo, ik moet in Amsterdam Noord zijn, bij de Tolhuistuin en dat is toch een beetje lastig met de auto. We brengen eerst Piep naar school en daarna fiets ik naar de bushalte, waar allerlei mensen zitten te wachten. Ik ga ook maar even zitten. Ah! Daar is de bus al.

Ik heb wifi en kijk naar buiten en dan ben ik er. Ik moet nu eigenlijk eerst even plassen, maar waar doe ik dat? Ik kom hier maar zelden. Dan zie ik een levensgroot bord met WC. Daar zal het zijn. Ik ga door een poortje à 70 cent en krijg een voucher van 50 cent terug, wat nog steeds in mijn jasje zit. Op de grond ligt een pen en ik kan niet nalaten die op te rapen en aan mijn verzameling gevonden voorwerpen toe te voegen. Later die avond zal ik ontdekken dat hij heel fijn schrijft.

Ik stap op de pont, Buikslotermeerweg, moet ik daar naartoe? Ik heb geen idee, maar ik spring op het laatste moment aan boord, zoals die man op dat filmpje in de Noordelijke IJszee. Amsterdam ligt er prachtig bij, maar in de loop van de dag ontdek ik dat er gezien de ontwikkelingen van de komende jaren nog heel wat te verbeteren valt, maar laat ik niet op de zaken vooruitlopen.

Het is een fijne dag, ik zei het al eerder. Alles is goed geregeld en ik voel mij heel prettig en goed. De sprekers zijn helder en weten waar ze het over hebben, de programmering is mooi op elkaar afgestemd en de lunch is top. Ik luister naar de nieuwe plannen voor de stad en het afscheid van de auto.

Dat loop ik naar De Pont, waar het derde onderdeel van deze dag is. Ik ga de trap op naar boven, waar ik met een paar groepjes Ganzenbord speel ter ontwikkeling van nieuwbouw, scholen en zorg. Het is heel gezellig en er wordt veel gelachen en het heeft iets van geluk, zoals de dag zich ontwikkeld.

Later ga ik weer met de bus naar huis. Een mooi ritje en het duurt nog toch laat in de avond voor ik mij realiseer dat ik precies drie jaar geleden ook in De Pont was, samen met Alje en dat ik toen, na hem diep in het oog gekeken te hebben mijn eerste stukje schreef. Zo vliegt de tijd over het IJ, we schrijven en we staan erbij, te kijken.

Ate Vegter, 22 juni 2018
www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s