1076 Staking in het streekvervoer

Het leven is een feest, maar je moet wel zelf de slingers ophangen is een van de meest troosteloze uitdrukkingen die ik ken. Vaak wordt zij ook nog gebruikt als advies aan mensen die het toch al niet meer zien zitten en echt niet zitten te wachten op iets wat moet. Het leven is zo al erg genoeg en het liefst hebben ze dat je alle slingers voor ze weghaalt zodat ze het gevoel hebben dat ze met hun zwartgallige gedachten niet al te veel opvallen en heel misschien weer een heel klein stapje in het openbaar vervoer durven zetten. O. De bus rijdt niet.

Ja, dat openbare leven heeft van tijd tot tijd niet zo’n beste invloed op onze stemming. Er is ook een keerzijde aan alle ellende, maar laat ik daar niet te vroeg over beginnen. Ik begrijp heel goed dat iedereen graag wil krijgen wat hij verdient (geld) en dat er daarnaast niet gezeurd dient te worden over de vanzelfsprekendheden van het leven (plaspauze).

Dat je daarvoor kunt staken weet iedereen en dat je nog veel beter de mensen gratis met de bus kunt laten reizen heb ik ook al drie keer gehoord. Het schijnt dat de oude communisten al dachten aan gratis openbaar vervoer als bijdrage aan de collectieve samenleving waarin het bezit van een auto so wie so al verdacht is, laat staan een Volvo. Dat gratis is ook gezellig want je zit elke dag met elkaar in de bus en betaalt gemakkelijk via de belastingen (there is no such thing as a free lunch). Nooit meer je ov-chipkaart opladen, heb je daar wel eens aan gedacht?

Goed. Nu over de randverschijnselen waar je dan weer wat vrolijker van wordt. Je ziet overal carpoolpoeltjes ontstaan, waarin mensen gaan zwemmen op zoek naar een lift. Het is leuk en gezellig en zo ontmoet je nog eens iemand en kun je onderweg een gezellig babbeltje maken over vraag en aanbod en voetbal.

Zelf hebben wij ook een buurt-app, voor het opsporen van zoekgeraakte kinderen en partijtjes en die gebruiken we nu ook voor cartalk. En hoewel ik vandaag vrij ben en geen lift kan aanbieden, lees ik toch even mee en daar is opeens die prachtige uitdrukking die mijn dag in een ovationeel licht zet: ‘Ik kan je wel een slinger die kant op geven.’ Heerlijk toch? Dat is nog eens wat anders dan hang ze zelf maar op. Voor je het weet verstaan ze je verkeerd en heb je de poppen aan het dansen.

Goed. Geniet van het mooie weer. Het is een prachtige dag en Argentinië is ook door dus wat wil je nog meer. Een bus die rijdt. Dat begrijp ik.

 

Ate Vegter, 27 juni 2018
www.atevegter.wordpress.com

 

2 Comments

  1. We hebben tot nu toe zonder OV chipkaart geleefd in Canada, en het gaat allemaal goed…., dus het kan wel.
    Leuk hoe je de slinger door het verhaal weeft, en het positief houdt!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s