1091 De verdwenen oliebol

Enige tijd geleden hebben we de steiger opnieuw ingericht. Twee oude stoeltjes met de hogedrukreiniger weer als nieuw antiek gemaakt. Twee grijze waterdichte kussentjes van Tuincentrum Overvecht erin. Mooi naast elkaar met een tafeltje ertussen en een grote bol ervoor, een olielamp ooit gekregen van de buren, weinig gebruikt, maar een sierraad voor het oog.

Tot een paar dagen geleden. Vlak na de reorganisatie van de steiger was de bol weg. De bol omvatte een klein oliehoudertje met daarin een lont en daarop een deksel. Alsof er een moord gepleegd was lag alleen het lont nog los op de steiger en even verderop de deksel. Mijn eerste conclusie was dat de bol, die op een standaardje stond maar verder volmaakt rond was, door de wind is omgeblazen en zo het water is ingerold.

Ik keek overal, tuurde over het water, reed op de fiets een rondje langs de waterkant, speurneusde tussen de bootjes, maar nergens zag ik de bol. Vandaag zat ik op de steiger te genieten van het mooie weer en Elena Ferrante deel 3, maar ik moest toch steeds aan de olielamp denken. Ik stelde mij voor hoe hij in het water gerold was en rekende globaal uit waar hij dan ongeveer zou moeten liggen. Ik ging op de steiger liggen en keek eronder. Eureka partitiëla! Daar dreef het oliehoudertje! Ik viste het op uit het water en paste het lontje er weer in. Per ongeluk morste ik hierbij wat olie, wat gelijk mooie lelijke vlekken op het wateroppervlak gaf. Mijn oog zocht nu naar bevriende olievlekken. Niets. De grote bol moest ook in de buurt zijn, maar hij liet zich niet zien.

Misschien toch volgelopen met water en gezonken. Ik ging op de steiger liggen en tastte rond met handen en stokken. Een smerig werkje waarvan het smerige karakter verdwijnt op het moment dat je je vereenzelvigt met de natuur. Ik vond onder water diverse stenen en keien, potscherven, paaltjes en een oester. Ik maakte de oester open voor Sofieke en haar vriendin, maar niemand durfde hem op te eten. Ik gooide hem weer terug voor de vissen.

Ook vond ik een mooi vierkant flesje, helemaal zwart met geribbelde letters. Ik maakte het schoon en las Akker Abdij Siroop. Op internet vond ik hetzelfde flesje met beschrijving. Hoestsiroop, in 1942 al in productie en nu nog steeds. Het geheime recept nog altijd in handen van de familie Akker. Alles goed en wel, maar nog steeds geen oliebol. Wat nu? Waar kan dat ding zijn?

Ate Vegter, 12 juli 2018
www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s