1102 Over de Leek

Het had een hele rustige zaterdag kunnen worden, maar het wordt een prachtige dag op het water. In de morgen eerst nog gewoon de krant en het ontbijt, daarna de koffie met een geweldig dikmakende kokosmakroon erbij, dat soort dingen weet ik nu tot mijn afgrijzen, en dan komen Erwin en Cisca en Siem en Job vanaf het water zomaar de tuin ingelopen. We gaan een dagje varen.

Even later zitten we op het water, met een echte motor achter de boot, het is ook zo onbeleefd om in gezelschap te fluisteren. We varen hier en daar en bakboord en stuurboord en doen precies dat waar je in Waterland geen genoeg van kunt krijgen: varen met een bootje, een hapje eten onderweg, een drankje, een kletspraatje, een stukje zwemmen, even aanmeren bij een steiger waar dat vanzelfsprekend verboden is en waar iemand onder de douche staat die zich daar heel druk over maakt.

Als je het zo bekijkt is Nederland een uiterst vermakelijk land. We lopen even datzelfde land op richting de receptie van de kleine camping op Overleek, want daar zijn we inmiddels aangeland en vragen naar de verblijfsmogelijkheden voor een caravan. De bejaarde beheerder, ongeveer mijn leeftijd, is de vriendelijkheid zelve en ook nog grappig in zijn ondertonen. Kamperen met een caravan kan hier niet, glimlacht hij triomfantelijk.

Een dagje of een week kan helemaal niet en de wachtlijst voor een vaste plek is zo lang dat de aardige man geruststellend inschat dat ik dat niet meer ga meemaken, waarbij hij uiterst vriendelijk glimlacht. Een hele zorg minder. Wel zegt hij nog dat hij twee campers heeft staan op een plek die eigenlijk geschikt is voor één, daarmee zijn onmetelijke goedheid aan ons uitleggend. Ik ga even plassen. We varen weer verder.

De volgende stop is in Broek in Waterland, wat er vanaf het water heel anders uitziet, dan vanaf de N247. Ik was nog niet eerder in de gelegenheid geweest dit persoonlijk vast te stellen. Dan de laatste mijlen terug met een paar knopen tegelijk. Het is een mooie dag en in de verte doemt de vertrouwde toren van de Grote Kerk al op. We zijn weer thuis betekent dat. Even later scharrelen we tussen de huizen op weg naar de barbecue, waarmee we deze prachtige dag besluiten. We laten Piep bij haar vriendjes in de tent in de tuin slapen en gaan kinderloos naar huis. Een mooie dag op het water, maar dat zei ik al geloof ik.

Ate Vegter, 23 juli 2018
www.atevegter.wordpress.com

2 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s