1111 Ho Chi Min Stad

Vandaag is de dag van de grote verschuiving. Vanmiddag verplaatsen we ons al een klein stukje richting Schiphol, dat gisteren zijn drukste dag van het jaar beleefde en vervolgens schuiven we door naar Helsinki, Hong Kong en Ho Chi Min Stad. Dit jaar hebben we allemaal plaatsen met een H uitgezocht. Ook schuiven we zes uur verder in de tijd. Ik zal proberen in de komende dagen een beeld te schetsen van de wereld over zes uur, maar reken nergens op.

De meeste tijdreizigers hebben in het verleden niet veel van de toekomst laten zien en het is de verwachting zelf die de teleurstelling schept. Ik hoop van harte dat we nieuwe tijd met een open hart en mind tegemoet zullen treden. In Ho Chi Min begint op het vliegveld gelijk het echte vakantiegevoel, dat is er nu al, maar daar staat als het goed is een Vietnamees met een bordje met mijn naam erop. Ik weet niet wat het is maar het geeft mij een ongelofelijk gevoel van welkom, terwijl het niet meer is dan een betaalde afspraak met het hotel, dat ze iemand zullen sturen die ons komt ophalen. Zo leef je van beeld naar beeld en van hoop naar verlangen en van vlucht naar vlucht.

Toch kan het niet bij verlangen en beeld blijven. Juist het materiële inpakken en opzadelen brengt je in de juiste reisstemming. Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik het inpakken voor 99,9 procent heb overgelaten aan Lief, die dat zo professioneel doet dat wij met z’n drieën voor ruim drie weken in één koffer kunnen reizen. Ik mocht alleen op het allerlaatste moment de petjes toevoegen en alles weer op slot draaien met een muntje. Met een schroevendraaiertje kan ook.

Het is de witte koffer. Daar zit alles in. In de blauwe koffer zitten de kleertjes voor Vietnamese kindertjes. Die koffer hebben we extra meegenomen voor alle voordelige aankopen die we tijdens deze reis van plan zijn te gaan doen. Met genoegen denk ik aan het kinderkledingrek van vier jaar geleden, waar we nog steeds heel veel plezier van hebben. En dan wil je hem op de heenreis ook wel een beetje nuttig inzetten, die koffer.

Straks moeten we nog even een last minute bezoekje aan de dierenarts brengen met Stevie, die last heeft van kale plekken. Vakantiestress kan het niet zijn, want de konijnen gaan niet mee, maar wat het dan wel is geen idee.

Rest mij nog iedereen een hele mooie zomer en of vakantie te wensen. Geniet ervan. Ik weet dat verbinding en wifi niet de sterkste punten zijn van verre bestemmingen, maar zal op deze internetionale plek toch elke dag mijn bijdrage blijven leveren. A demain!

Ate Vegter, 31 juli 2018
www.atevegter.wordpress.com

2 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s