1125 Heimwee

‘Papa?’

‘Eh, ja?’

‘Laura van ome Koen past toch op Tommy?

‘Ja?’

‘Wil jij haar een berichtje sturen, dat ze een foto van Tommy opstuurt? Ik mis Tommy.’

‘Dat is een heel goed idee. Ik mis Tommy ook.’

‘Heel erg?’

‘Heel erg.’

‘Ik ook.’

Hoi Lau,

Sofieke mist Tommy en ze wil graag een foto van Tommy! Wil jij een foto sturen naar ons?

Sofieke

Hoi Sofieke, Dat kan ik me heel goed voorstellen, Tommy is zo’n lieverd. En vroeger miste ik mijn kat Woody op vakantie en sliep met zijn foto onder mijn kussen! Tommy en ik hebben het heel gezellig samen maar soms mauwt hij en vraag ik of hij jullie ook mist!

Groetjes van ons,

Laura

Ik krijg het mailtje midden in de nacht. Er zitten twee lieve foto’s van Tommy bij, op de tuintafel achter ons huis. Ik kan er niet te lang naar kijken, anders krijg ik ook heimwee. Wat een lieve, zachte poes, wat een prachtige roos, wat een grappige vogeltjes, wat een leuke plantjes en wat een mooie deuren. Kon ik maar even de foto instappen. Even de tuin in, het gras maaien, de krant lezen, brood halen, een praatje maken met de buren, het vuilnis buiten zetten, de boeken ordenen, geld opnemen, boodschappen doen met oma, de kerkbladen rondbrengen, koffie drinken en kijken of de druiven al gaar zijn.

Ik voel me gevangen in dit prachtige land. Ik geniet van de reis, maar weet ook dat we pas over twee weken weer naar huis gaan. Overmorgen vertrekken we vanuit Danang naar Quinon, Nhatrang, Dalat en HCM. Dan gaat de eigenlijke vakantie misschien wel beginnen, maar het is ook het begin van de terugreis. Beide voelt goed. In de verte hoor ik een motor aankomen en langs razen: Oeoeoink! In een flits ben ik terug op de zolder van het huis van mijn oom en tante in Sappemeer, waar het verkeer ook vlak voor huis langs reed met licht dat langs de muren kroop en flitste. Dan val ik in slaap.

De volgende morgen laat ik Sofieke de foto’s zien en vertel het verhaaltje van Laura erbij. Ze is even ontroerd en vindt Tommy echt reuze schattig en reuze reuze cute, maar dan zet ze haar koptelefoon weer op en luistert verder naar meisje Djamila. Misschien is het wel te veel om naast al die indrukken hier ook nog heimwee te voelen.

Ate Vegter, 11 augustus 2018

http://www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s