1127 Lekker eten en doodziek

Woensdag eten we in een all you can eat sushi restaurant, maar dan op z’n Vietnamees: het vlees wordt aan tafel bereid. Er komt een man door de zaak met een vuurkorf met gloeiende kolen. Hij stopt bij onze tafel, stort de kolen in een gat in de tafel, daar komt een rooster op en dan komt een meisje met bakjes vlees en garnalen en inktvis dat allemaal keurig grillen. Heel smakelijk en gevaarlijk. We hebben het gezellig en uiteindelijk eet je altijd net iets te veel, maar ja, we zijn ver van huis, dus niemand die het weet. Daarna gaan we nog even winkelen.

De volgende dag is een lazy day met zwembad en kleine klusjes. De dames laten hun nagels plastificeren en Sofieke laat heur haar knippen. Iedereen is weer prachtig. We lunchen bij een heel vriendelijk restaurant op de hoek van de kruising waar even eerder twee auto’s vet op elkaar knalden: iiiiii-boem! Vrijdag gaan we veel zwemmen en lekker eten. We eten bij een Italiaan met een gezelschap wijnkenners, van Michiels wijnclubje en we delen alle bestelde gerechten. Een aanrader die ik voor mijzelf ga onthouden.

Sergio, de Rami van hier, is grijs, rustig en vriendelijk, vooral voor de kinderen en dikke, kale tattoo-Antonio heeft aan tafel de sterkste verhalen en fluistert Laura in dat hij mij toch wel een aardige ragazzo vindt voor iemand die niet drinkt.

Inmiddels gaat het met Sofieke steeds minder en het is duidelijk dat ze iets onder de leden heeft. We gaan tijdig naar huis en naar bed. Ze heeft toch iets verkeerds gegeten, niet hier, maar al eerder. Vandaag komt alles eruit en breekt de crisis door. Het is een helse dag voor haar en wij voelen ons erg bezorgd en bezwaard en bekommerd. We krijgen veel lieve steun op afstand vanuit Nederland en nadat ze zo ongeveer de hele dag op apegapen heeft gelegen is er in de loop van de avond ineens weer tekst en een lach.

We halen opgelucht adem en ik geniet er maar eens extra van hoe heerlijk vrolijk en levendig ze is als ze vrolijk en levendig is. Het gaat nu nog een beetje op en neer maar na een mooie nacht rust zal het herstel toeslaan. Naast alle zorgen om onze lieverd is het verder een beetje saaie dag, die nog wel heel gezellig eindigt in het restaurant van Michiel en Lien.

Ik heb wel grote bewondering voor hen zoals ze dat doen, twee hotels runnen waar het heel aangenaam toeven is in deze heksenketel die de Vietnamese samenleving in mijn westerse ogen is. Het is een prachtig land en de mensen zijn echt heel klein en vriendelijk, maar ik zou wel gefrustreerd raken van al die dingen die het niet of maar half doen en dat verkeer en die hitte is ook… ok, genoeg hierover.

Zondag zijn we nog hier en maandag gaan we met de nachttrein naar Nha Trang waar we kamer 3618 geboekt hebben op de 36ste verdieping van het Handy Holiday Beach Apartment, gerund door mevrouw Vy. Sofieke’s ogen glanzen nog meer wanneer ze dit hoort. Ze kan bijna niet wachten. Nog even en dan gaan we de lucht in!

Ate Vegter, 12 augustus 2018

http://www.atevegter.wordpress.com

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s