1143 Koene Vegter 1873-1918

Vandaag, 25 augustus 2018, is het precies honderd jaar geleden dat mijn opa van vaders kant, Koene Vegter, is overleden. Hoeveel mensen kunnen dat zeggen? De meeste kinderen gaan graag naar opa en oma toe en voor veel kinderen is de begrafenis van een grootouder de eerste directe confrontatie met de dood, zoals voor Sofieke, die een paar jaar geleden háár opa verloor, waar ze nog erg verdrietig van kan worden.
Mijn opa van moederskant, Wobbe Meter, heb ik nog wel gekend. Die overlijdt pas in 1970, 86 jaar oud. Mijn twee oudste broers zijn vernoemd naar deze twee opa’s. Ze heten Koene en Wobbe, dat zal je niet verbazen. Mijn opa van vaders kant overlijdt dus in augustus 1918. Mijn vader is dan nog geen twee jaar oud. Wanneer ik geboren word is mijn opa al 35 jaar dood.
Het is mooi om honderd te worden, maar het is ook aardig om honderd jaar dood te zijn dacht ik, want dat is het begin van een voor veel mensen veel langere periode.
Opa is huisschilder in Sappemeer. Dat is denk ik ook de reden dat hij zo jong overleden is, vanwege alle verfdamp die hij levenslang inademt en zo. Geboren op 19 december 1873 is hij maar 44 jaar oud geworden. Zijn weduwe Henderika Blaak hertrouwt na zijn overlijden met haar zwager Roelf Mulder. Het grote gezin dat hiermee ontstaat, waarvan mijn vader de jongste is, kennen wij jarenlang als de Vegters en de Mulders. Wanneer mijn ouders ongeveer zo oud zijn als ik nu komen de (kalf-)broers en zussen elke twee jaar bij elkaar op een familiedag op het Kampereiland. Totdat ze er te oud voor worden en het reizen niet meer aandurven. In de jaren daarna zien ze elkaar nog wel regelmatig, nu op de begrafenissen. Mijn opa Vegter heeft een verfwinkel die later wordt overgenomen door oom Teun, waar wij graag komen en dan koffie drinken in de huiskamer achter de winkel, met Groninger koek of Oude wijven. De kloeke, zwarte telefoon hangt in de gang. Wanneer de winkelbel gaat staat oom Teun op en gaat hij aan het werk, waar het gesprek ook over gaat.
Mijn opa is de stamvader van ons gezin en van onze familie. Natuurlijk heeft hij zelf ook een vader en een opa, maar dat is in de nevelen van de tijd gehuld, al kun je het tegenwoordig gemakkelijk vinden op internet, zeker op de site van de Buitenweg-Vegter familie, want daar staat alles op.
Goed. Honderd jaar dood is ook niet alles, ik hoor het je zeggen, maar ik wil hem vandaag op deze regenachtige dag toch even in het zonnetje zetten en zijn korte maar voor ons essentiële bestaan uit de mist van het verleden naar voren halen en in eervolle herinnering roepen. Koene Vegter is honderd jaar dood! Lang leve Koene Vegter! Hoera! Hoera! Hoera!

Ate Vegter, 25 augustus 2018
www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s